ในขณะนั้นเอง ร่างสามสายก็ทะยานขึ้นไปบนหลังคา สกัดนางไว้อย่างมั่นคง
บุรุษด้านซ้ายถือทวนยาว ท่วงท่าดุดัน บุรุษด้านขวาถือดาบคู่ รูปร่างกำยำล่ำสัน มีเพียงชายตรงกลางที่สวมเกราะทหารองครักษ์ มือเปล่า สีหน้าเคร่งขรึม
“ฮองเฮา จะเสด็จไปแห่งหนใด?” บุรุษมือเปล่าเอ่ยถาม น้ำเสียงไร้คลื่นอารมณ์
สตรีชุดดำที่สวมหมวกงอบปิดหน้าส่งเสียงเย็นยะ เย้ยหยัน “ถังเลี่ย เจ้ากล้าขวางข้าด้วยหรือ?”
บุรุษมือเปล่าผู้นี้ คือหนึ่งในสามผู้บัญชาการทหารองครักษ์ ถังเลี่ย ส่วนสนมเอกที่เขากล่าวถึง ก็คือฉีกุ้ยเฟย
ถังเลี่ยยังคงสีหน้าเคร่งขรึม โน้มตัวกล่าว “ผู้น้อยรับราชโองการอารักขานครเทวะ ฮองเฮาจะออกจากเมือง มีราชโองการของฝ่าบาทหรือไม่?”
“ข้าจะไป พวกเจ้าขวางไม่อยู่!” ฉีฮองเฮากู่เสียงกร้าว ปราณแท้ทั่วกายพลุ่งพล่าน
สิ้นคำ นางก็ตรงเข้าหาทั้งสาม
ถังเลี่ยแววตาวาบ ยกมือโบก คมอาวุธลับพรั่งพรูดั่งพายุฝนกราดเกรี้ยว ปกคลุมทั่วร่างฉีฮองเฮา
เขาสืบสายเลือดถังเหมินช่องเขาอู๋เชี่ยว เชี่ยวชาญวิชาอาวุธลับเป็นที่สุด
ฉีฮองเฮาหรี่ตามอง ล่วงรู้ที่มาของถังเลี่ย ทว่าหาได้ใส่ใจไม่ นางยกมือถอดหมวกงอบแล้วเขวี้ยงออกไป
หมวกหมุนคว้างพร้อมเสียงหวีดหวิว ปะทะอาวุธลับทั้งหมดจนร่วงหล่น แล้วกระแทกหลังคาแตกกระจาย