ต่อจากนั้นก็ถึงคราวของหยางเค่อ ข้าหลวงหลิงโจว อดีตจอหงวนปีเจาหยวนที่เก้า ผู้นี้เพราะเพียงความเที่ยงตรง ไม่ประจบประแจง ไม่ถือพวกถือพ้อง จึงถูกกีดกันในราชสำนักอยู่ตลอด จนสามปีก่อนถึงได้ถูกหลูยุ่นโฉวเลื่อนขั้นขึ้นเป็นเจ้าเมืองอวิ๋นโจว
หลังจากนั้น เขาก็ไม่ทำให้ผู้คนผิดหวัง ร่วมมือกับหลิงชวนอย่างแข็งแกร่ง เปิดการปฏิรูปครั้งใหญ่ในอวิ๋นโจว เริ่มจากปราบปรามตระกูลขุนนางใหญ่ คืนที่ดินแก่ราษฎร ตามด้วยการเร่งพัฒนาระบบชลประทาน ผลักดันนโยบายใหม่ และปฏิวัติการเพาะปลูกอย่างสิ้นเชิง
เพียงสองปีเศษ ผลผลิตธัญพืชของอวิ๋นโจวก็แซงหน้าแคว้นอื่นถึงสองเท่าตัว กลายเป็นแคว้นที่มีผลผลิตสูงสุดในเจ็ดแคว้นแห่งชายแดนเหนือ
ก่อนหน้านี้ กลางจงหยวนเกิดศึกสงคราม ราษฎรจำนวนมากหนีภัยมาชายแดนเหนือ แคว้นอื่นต่างผลักไสขับไล่ มีเพียงอวิ๋นโจวเท่านั้นที่รับผู้อพยพเหล่านี้ไว้เป็นจำนวนมาก สร้างบ้านให้ แจกจ่ายที่ดิน แจกเมล็ดพันธุ์และเครื่องมือการเกษตร
ด้วยเหตุนี้ ประชากรอวิ๋นโจวจึงไล่หลังหลิงโจวแทบจะทัน ผลผลิตปีที่แล้วยิ่งเพิ่มขึ้นเท่าตัว
แม้แต่องค์จักรพรรดิ ทรงเห็นแฟ้มประวัติของหยางเค่อ ก็ทรงชมเชยเป็นอย่างยิ่ง ทรงเห็นว่าคนผู้นี้ปกครองเพียงแคว้นเดียวนับว่าฝึกความสามารถไป ทรงตัดสินพระทัยจะให้เขาฝึกฝนอีกสองสามปีแล้วจึงเรียกกลับมานครเทวะเพื่อใช้งานสำคัญ
สำคัญที่สุดคือ ตอนนี้หยางเค่อมีอายุเพียงสี่สิบต้นๆ ยังมีเส้นทางราชการอีกยาวไกล
ต่อมา แม่ทัพรองแห่งทหารม้าหนักนรกสองคน ลั่วชิงอวิ๋นกับโจวฮ่าว ก็มาถึงพร้อมกัน ลั่วชิงอวิ๋นเคยดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทหารรักษาพระองค์ ส่วนโจวฮ่าวเป็นองค์ชาย ทำให้พระองค์ทรงเรียกคนทั้งสองมา ก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล