จากนั้น เฉาหลู่ ก็เรียกนายทัพอีกหลายคน ออกคำสั่งให้พวกเขานำทหารราบในค่ายไปเสริมแนวป้องกันรอบนอกของค่ายทหาร
ทาสทหารถูกใช้เป็นเหยื่อสงคราม วางไว้ในแนวป้องกันนอกสุด แต่ทาสทหารสามหมื่นคนอาจไม่สามารถหยุดยั้งทหารม้าซั่วโจวได้ ดังนั้นเขาจึงต้องให้ทหารราบภายใต้บังคับบัญชารีบจัดแนวป้องกันที่สองให้เสร็จโดยเร็ว
ไม่นาน กองทหารม้าสองกองก็พุ่งออกจากค่ายทหารอย่างรวดเร็ว เพื่อไปรับทหารม้าที่แตกพ่ายกลับมาจากซั่วเฟิงและหลิวหยวน
ในเวลาเดียวกัน ทาสทหารและทหารราบในค่ายทั้งหมดถูกระดมกำลัง เสียงผู้คนและเสียงม้าร้องอึกทึกครึกโครม
แม้จะเตรียมการอย่างเต็มที่แล้ว แต่หัวใจของเฉาหลูก็ยังคงแขวนอยู่ที่ลำคอ
สิ่งที่เขากังวลไม่ใช่ทหารม้าซั่วโจวสองหมื่นคนที่พุ่งออกมาจากเมืองเที่ยหลิน แต่เป็นทหารม้าหลงขุยและทหารม้าหู่เปินที่บุกมาจากทางตะวันออกและตะวันตก
แม้เขาจะส่งทหารม้าสองกองไปรับแล้ว แต่พวกเขาจะสามารถหยุดยั้งทหารม้าหนักชั้นยอดสองกองนั้นได้หรือไม่ เฉาหลูก็ไม่มีความมั่นใจ
หากหยุดไม่ได้ ผลที่ตามมาจะเลวร้ายเกินจินตนาการ
เพราะรอบนอกค่ายของเขามีเพียงเครื่องกีดขวางม้าและอื่นๆ เป็นแนวป้องกัน เพราะตั้งแต่แรกเขาไม่เชื่อว่าทหารโจวจะกล้าออกมาจากเมืองมาปล้นค่าย ดังนั้นจึงไม่ได้ให้ความสำคัญกับการป้องกัน
เมื่อแสงแรกของพระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออกทอดลงบนพื้นดินนอกเมืองซั่วโจว การต่อสู้อันยิ่งใหญ่ก็กำลังจะเปิดฉากขึ้นอย่างช้าๆ
กัวเจิ้งนำทหารม้าซั่วโจวสองหมื่นคนบุกมาถึงหน้ากองทัพหูเจี๋ย ราวกับกระแสน้ำเชี่ยวที่กระทบโขดหิน แตกออกเป็นสองสาย แล้ววนรอบค่ายทหารหูเจี๋ย