เมื่อเห็นภาพนี้ ใบหน้าของทุกคนต่างเผยแววตื่นเต้นยินดี พลางตะโกนขึ้นว่า “กองหนุนมาแล้ว กองหนุนมาแล้ว!”
คนแรกที่มาถึงคือทหารม้าสองหมื่นนายภายใต้การนำของเฉินซวง ทหารม้ากลุ่มนี้ส่วนใหญ่เป็นทหารม้าเบาแห่งเหลียงโจว อีกหลายพันนายเป็นทหารจากกองทัพโยวโจวของต่งฉีหราน
เขารวบรวมทหารม้าทั้งหมด แล้วรีบนำทัพมาถึงก่อน ส่วนต่งฉีหรานแม่ทัพใหญ่แห่งโยวโจวค่อยนำทหารราบตามมาทีหลัง
เฉินซวงดูเหมือนจะรู้สถานการณ์ที่นี่เป็นอย่างดีแล้ว ดังนั้น เขาจึงนำทัพเข้าชาร์จตั้งแต่ระยะหนึ่งลี้
หากทหารรักษาเมืองชางหยวนยังมีใครรอดชีวิต พวกเขาจะเข้าใจทันทีว่า เหตุใดจึงสั่งให้พวกเขายืนหยัดถึงครึ่งชั่วยาม ก็เพื่อรอกองหนุนชุดนี้มานี่เอง
เมื่อรู้ว่าทหารโจวยังมีกองหนุนตามมาอีก ฮาลาก็ตกใจเช่นกัน เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาคำนวณกันหลายครั้งแล้วว่ากองทัพซั่วโจวไปตัดเส้นทางหนีที่ชายแดน ในเขตจิ้งโจวไม่น่าจะมีกำลังทหารเหลืออยู่อีก
“ฆ่า!”
ถึงเวลานี้ เขาไม่มีเวลาคิดอะไรให้มากความอีกแล้ว รีบนำทหารที่เหลืออยู่หกพันกว่านายบุกเข้าไปทันที
แต่เมื่อเขาเห็นข้าศึกเต็มตา ก็ถึงกับตะลึงงันไปชั่วขณะ กองทัพที่ทะมึนเป็นแพนั้น อนุรักษ์นิยมที่สุดก็ต้องมีสองหมื่นนาย เขาจะเอาอะไรไปสู้?
“ทุกหน่วย บุกเต็มกำลัง!”
เฉินซวงตะโกนก้อง นำกองทัพใหญ่บดขยี้เข้าไปโดยตรง
สองหมื่นต่อหกพัน ต่อให้ทหารใต้บังคับบัญชาของฮาลาล้วนเป็นพลชั้นยอดแห่งกองทัพบุกใต้ของหูเจี๋ย ยุทธการนี้ก็ไม่มีความสงสัยใดๆ
อันที่จริง ในตอนที่ฮาลานำพลชั้นยอดหนึ่งหมื่นบุกโจมตีชางหยวน เหยาฉินเหยียนก็กำลังรีบจัดทัพ รอจังหวะลงมือเช่นกัน