เหนือด่านกำแพงเมือง ซ่งจี๋มองเห็นหน่วยองครักษ์ต้องห้ามดุจหมาป่าเสือร้ายภายใต้การนำของหลานเสี่ยวถังพุ่งตรงมาที่ประตูด่านแต่ไกล สีหน้าซีดขาวในพริบตา
เขารู้ดีว่าเรื่องที่ด่านอวิ้นหยุนยากจะปิดหูตาของนครเทวะ ตอนวางแผนก็เตรียมวิธีรับมือไว้แล้ว แต่ไม่เคยคาดคิดว่าองครักษ์ต้องห้ามจะมาได้รวดเร็วเพียงนี้
ด่านอวิ้นหยุนห่างจากนครเทวะกว่าร้อยลี้ เหตุเกิดได้เพียงครึ่งวัน องครักษ์ต้องห้ามก็มาถึงใต้กำแพง สิ่งนี้บอกได้เพียงว่า พวกเขาออกเดินทางล่วงหน้ามาก่อนแล้ว ส่วนข่าวรั่วไหลได้อย่างไร ซ่งจี๋ไม่อาจรู้ ตอนนี้ก็ไม่มีเวลามากพอจะคิดปัญหาเหล่านี้
สำหรับหลานเสี่ยวถัง หนึ่งในสามผู้บัญชาการองครักษ์ต้องห้าม ซ่งจี๋คุ้นเคยเป็นอย่างดี
สองปีก่อน เขายังเป็นเปียวฉ่างใต้บังคับบัญชาของหลานเสี่ยวถัง กระทั่งเซียวเว่ยเหิงย้ายมาเป็นแม่ทัพด่านอวิ้นหยุน เขาถึงติดตามมาด้วย
ยามนี้เห็นนายเก่ามาถึงด้วยตนเอง ซ่งจี๋แววตาฉายความบ้าคลั่งของคนจนตรอก เขากระชากเปียวฉ่างข้างกายคนหนึ่งมากำชับเสียงต่ำร้อนรน "เร็ว! พาพี่น้องที่ไว้ใจได้ไปลานเล็ก เก็บกวาดศพให้เรียบร้อย! เร็วเข้า!"
เปียวฉ่างนั้นเข้าใจ พยักหน้าหนักแน่น แล้วก้มตัวหายเข้าไปในฝูงชน มุ่งหน้าไปทางจวนแม่ทัพใหญ่อย่างรวดเร็ว
ซ่งจี๋หันกลับมา จ้องเขม็งไปที่หลิงชวนเบื้องหน้าซึ่งอาบเลือดทั้งร่าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความอำมหิต
เขากระชากดาบศึกออกมา ตะโกนเสียงแหบแห้ง "พี่น้อง! นี่คือโอกาสสุดท้ายที่จะล้างแค้นให้แม่ทัพเซียว! เมื่อองครักษ์ต้องห้ามมาถึง พวกเราก็ไม่มีวันสังหารไอ้ทรราชนี่ได้อีก!"