กองนกเค้าแมวรัตติกาลและกองเกราะดำไม่จำเป็นต้องตระเวนไปมาระหว่างชนเผ่าต่าง ๆ ในทุ่งหญ้าเหมือนทหารม้าเสวียนหยิง พวกเขามุ่งตรงไปยังเมืองหมีดำ ด้วยเหตุที่หลายวันนี้อากาศแจ่มใส หิมะบนทุ่งหญ้าละลายไปมาก หากเดินทัพเต็มกำลัง สามวันก็ถึง
พอฟ้าสาง ทหารม้าเสวียนหยิงหนึ่งหมื่นนายก็มาถึงเผ่าฝูลี่
ไม่มีคำพูดใดทั้งสิ้น ทหารม้าเสวียนหยิงบุกเข้าค่ายพักโดยตรง กลายเป็นปิศาจสังหาร สังหารหมู่ชาวเผ่าฝูลี่
ทว่าสิ่งที่ทำให้หลิงชวนประหลาดใจก็คือ ในค่ายไม่ได้ปรากฏความโกลาหลเหมือนครั้งก่อน ๆ เผ่าฝูลี่ดูเหมือนเตรียมตัวไว้ล่วงหน้าเสียแล้ว ถึงกับจัดทัพตั้งรับสู้กับทหารม้าเสวียนหยิง
ถึงแม้กำลังพลและความสามารถในการรบจะเทียบกับทหารม้าเสวียนหยิงไม่ได้เลยก็ตาม แต่เหตุการณ์ที่ผิดปกติเช่นนี้ทำให้หลิงชวนรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
ไม่นาน เซวี่ยนจื้อก็เข้ามารายงาน: "ท่านแม่ทัพ จากข้อมูลก่อนหน้านี้ เผ่าฝูลี่มีคนเกินสองหมื่น แต่ตอนนี้ในเผ่ามีเพียงไม่กี่พันคน คาดว่ากองกำลังหลักรู้ข่าวล่วงหน้าแล้ว หนีไปแล้ว!"
"เจ้าจงรีบพาคนไปสำรวจรอบ ๆ ดูว่าพวกเขาหนีไปทางไหน!" หลิงชวนสั่งการอย่างเด็ดขาด
"รับคำ!" เซวี่ยนจื้อประสานมือรับคำสั่ง
จากนั้น หลิงชวนก็ให้ทหารคนสนิทส่งคำสั่งไปยังอีกสี่หน่วย ให้รีบจัดการศัตรูให้เสร็จ แล้วไล่ล่าต่อไป
เพื่อถ่วงเวลาทหารม้าเสวียนหยิง เผ่าฝูลี่ทุ่มเทความพยายามอย่างมาก เริ่มจากการส่งหลายหน่วยออกไปทิ้งร่องรอยไว้บนหิมะ ทหารม้าเสวียนหยิงไล่ตามร่องรอยไปเรื่อย ๆ ผลปรากฏว่าพอถึงระยะหนึ่งลี้ ร่องรอยเหล่านั้นก็หายไปหมด