ทันใดนั้น เสื้อคลุมตัวกว้างของเขาก็พลันพองสะบัด แขนที่เหลือแต่หนังหุ้มกระดูกข้างหนึ่งยื่นออกมาจากแขนเสื้อ กดลงใส่คนทั้งสองบนผิวน้ำอย่างรุนแรง
“ตูม……”
พร้อมเสียงดังสนั่น มิติพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง กลางอากาศปรากฏรอยฝ่ามือขนาดมหึมาที่ก่อรวมขึ้นจากปราณแท้ กดลงใส่เสิ่นชีซุ่ยทั้งสอง
“ไอ้เฒ่าสารเลวแห่งไป๋เหอเลียง!” เสิ่นชีซุ่ยเงยหน้ามองขึ้นไป พลางด่ากราด
แม้ตอนนี้ทั้งสองจะบรรลุถึงขั้นแปดแล้ว แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์ พวกเขาก็ไม่มีกำลังต้านทานเลยแม้แต่น้อย แม้รอยฝ่ามือมหึมานั้นยังไม่ทันตกลงมาโดยสมบูรณ์ แต่ปราณแท้ที่แผ่กดลงมาก็ทำให้สายน้ำเบื้องล่างปั่นป่วนซัดกระจายไปทั่ว
ขณะที่รอยฝ่ามือนั้นกำลังจะตกลงมา แสงเจิดจ้าสายหนึ่งก็พุ่งมาจากสันเขาอีกฟากหนึ่ง
แสงสายนั้นรวดเร็วดุจสายฟ้า เจิดจ้าดุจดาวตก พุ่งฉีกอากาศเข้ามาโดยตรง จนกระทั่งมันกระแทกรอยฝ่ามือนั้น ผู้คนจึงมองเห็นชัดว่าแท้จริงแล้วมันคือนิ้วมือขนาดมหึมา
กล่าวให้ถูกต้อง นั่นคือรอยนิ้วมือที่ก่อรวมขึ้นจากปราณแท้
“ตูม……”
เสียงดังสนั่น นิ้วมือมหึมาพุ่งชนกลางฝ่ามือ แล้วระเบิดออกทันที สลายรอยฝ่ามือมหึมานั้นจนแหลกละเอียด
ปราณแท้อันน่าสะพรึงกลัวแผ่กวาดไปทั่ว มิติทั้งผืนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ต้นไม้สองฟากฝั่งแม่น้ำถูกพลังบดขยี้แหลกเป็นผืน
สีหน้าชายชราพลันเคร่งขรึม เขาคาดไม่ถึงว่า นอกจากหลูฉางหนิงที่ถูกขังอยู่ในหุบเขาซกหลงแล้ว ยังมียอดฝีมือขั้นปรมาจารย์อยู่อีกคน
เขามีนามว่าเหลยเทียนเจ้า มาจากไป๋เหอเลียงแห่งโจวโฟว และเป็นศิษย์ร่วมสำนักกับเหลียงกุ้ยจาง ผู้ถูกเซียวเจี้ยนหลีสังหารไปก่อนหน้านี้