พร้อมกันนั้น ตำนานความไร้พ่ายของทหารม้าหนักหมีแดงก็พังทลายลงด้วย
บางคนยืนตะลึงงัน หลายคนเต็มไปด้วยความหวาดผวา ไร้ซึ่งความคิดอ่าน
สำหรับราชวงศ์อวี่เหวินแล้ว นี่คือความอัปยศอันใหญ่หลวง และเขากับอวี่อวี้ชั่วก็ต้องกลายเป็นคนผิดของราชวงศ์อวี่เหวิน ความอัปยศนี้จะถูกจารึกไว้บนนามของพวกเขาตลอดไป
หนทางล้างมลทินและความผิดนี้ มีเพียงโลหิตของศัตรูนับสิบเท่า ร้อยเท่า มีเพียงการบุกทะลวงแนวป้องกันของต้าโจว และใช้กระดูกศพของชาวโจวนับไม่ถ้วนเท่านั้นจึงจะชำระล้างได้
ทว่าตอนนี้ ชัยชนะของทหารม้าหนักหมีแดงแทบจะกำหนดไว้แล้ว ต่อให้เขายกทัพออกไปก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ที่ตายตัวนี้ได้
"ฟ้าดิน! ธงราชวงศ์อวี่เหวินถูกตัดร่วงแล้ว!"
บนกำแพงเมือง เหล่าทหารโจวเบิกตากว้าง ต่อให้เห็นกับตาก็ยังไม่อยากเชื่อ
บางคนเบิกตากว้าง บางคนอ้าปากค้าง และอีกหลายคนน้ำตาคลอเบ้า
การชิงธงทัพศัตรูได้ นานเท่าไรแล้วที่ไม่มีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น?
ครั้งสุดท้ายคือเมื่อสองปีก่อน หลิงชวนยิงเกาทัณฑ์ตัดธงทัพศัตรูที่หมาฟงโข่ว นับย้อนไปก่อนหน้านั้น ดูเหมือนทหารม้าเสวียนหยิงเคยทำได้ครั้งหนึ่ง
แต่ไม่ว่าจะเป็นหลิงชวนเมื่อสองปีก่อน หรือทหารม้าเสวียนหยิงในอดีต ธงที่พวกเขาชิงมาได้ก็ไม่อาจเทียบกับธงที่อยู่ตรงหน้าได้เลย
นี่คือธงหมีโลหิตโอบดวงอาทิตย์ เป็นความศรัทธาและความรุ่งโรจน์ของราชวงศ์อวี่เหวิน แต่กลับถูกเว่ยฉงซานตัดร่วงด้วยมือตนเอง
พวกเขาไม่รู้ว่าวันนี้ เว่ยฉงซานได้ทำคุณงามความดีในสี่มหาบุญญาธิการ ยกเว้นการขึ้นนำทัพก่อน แล้วทำได้อีกสามอย่างครบถ้วน