เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนในกระโจมต่างสูดลมหายใจเย็นเยียบ สายตาแลกเปลี่ยนความตกตะลึงกันโดยไม่รู้ตัว
ในใจของพวกเขาต่างรู้ดีว่า ยำยักษ์ขาวดำแห่งสำนักฉางเซิงนั้นช่างน่าสะพรึงกลัวเพียงใด สองชื่อนี้ในทุ่งหญ้านั้น ถึงขนาดทำให้เด็กเล็ก ๆ ร้องไห้ไม่ได้ทั้งคืน
พลังยุทธ์ของเหล่าจอมยุทธ์ในทุ่งหญ้านั้น แม้จะไม่รุ่งเรืองเท่าจงหยวนที่มีสำนักมากมาย แต่ยอดฝีมือก็ไม่น้อยหน้าใคร
ในจำนวนนั้น สำนักฉางเซิง ยอดเขาจิตนภาสำนักกระบี่ กูหยานกง และหุบเขาเหวินเก้อ ล้วนเป็นสี่สำนักใหญ่ แต่ละสำนักครองอาณาเขตหนึ่ง ฝังรากลึกมั่นคง
แต่ที่แตกต่างจากจอมยุทธ์ในจงหยวนโดยสิ้นเชิงก็คือ สำนักเหล่านี้ในทุ่งหญ้าส่วนใหญ่ล้วนเป็นเหล่าคนร้ายที่ก่ออาชญากรรมมหันต์ หนีตายจนหมดหนทางจึงมารวมตัวกันเป็นกลุ่ม
หลังผ่านไปหลายร้อยปี พวกเขาก็ค่อย ๆ กลายเป็นพลังยุทธ์ที่ครองแคว้นหนึ่ง แม้แต่ชนเผ่าใหญ่ต่างก็ไม่กล้าหาเรื่องง่าย ๆ
ในจำนวนนั้น หลายคนเป็นปีศาจที่ฆ่าคนเป็นอาจิณ เคยก่อความวุ่นวายนองเลือดบนทุ่งหญ้ามานับครั้งไม่ถ้วน ถูกกองทัพใหญ่ของชนเผ่าต่าง ๆ ไล่ล่าจนหมดหนทาง จึงจำต้องเข้าร่วมสำนักเหล่านี้เพื่อแสวงหาที่พึ่งพิง
ในสายตาของราชสำนักทุ่งหญ้า พวกเขาคือขบถที่ไม่มีทางอภัย เป็นมะเร็งร้ายของจักรวรรดิ
อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้เพื่อบุกโจมตีต้าโจว ทั่วปาชิงเซียวกลับออกคำสั่งอภัยโทษอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน
ไม่ว่าจะเป็นศิษย์สำนักใหญ่ หรือจอมยุทธ์อิสระที่เที่ยวไปคนเดียว ตราบใดที่ไม่ก่อความชั่วอีก อาชญากรรมทั้งหลายที่เคยทำไว้ในอดีตก็จะถูกลบล้างทั้งหมด ไม่มีการนำมาลงโทษอีก