"ปัง!" ปลายทวนปักลึกเข้าไปในกำแพงเมืองสามฉื่อ ส่วนที่โผล่ออกมายังสั่นครืดคราด
เพียงชั่วบัดดล ปรมาจารย์ขอบเขตแปดขั้นจากทุ่งหญ้าถูกสังหาร ศีรษะถูกตรึงไว้กับกำแพงเมืองด้วยอาวุธของเขาเอง เลือดไหลหยดตามลำคอลงสู่พื้น
เจียงเสวี่ยลู่เงยหน้ามองแม่ทัพหูเจี๋ยที่อยู่ด้านหน้ากองทัพศัตรู ฝ่ายหลังกำดาบโค้งไว้แน่น แต่เมื่อได้เห็นการฟันเพลงดาบที่ชวนขนพองสยองเกล้าและไร้เทียมทานเมื่อครู่ ก็ไม่กล้าชักดาบออกมาสู้
เจียงเสวี่ยลู่ไม่กล่าววาจาใด หันหลังอย่างสงบนิ่ง หันหลังให้ทหารห้าพันนาย เดินไปยังกำแพงเมืองอย่างช้า ๆ
แผ่นหลังของเขาสงบนิ่งราวกับกองทัพห้าพันนายที่อยู่เบื้องหลังนั้นมิได้มีตัวตน
จากนั้น เจียงเสวี่ยลู่ก็พุ่งตัวขึ้น ปลายเท้าแตะเบา ๆ ที่ปลายด้ามทวนที่ปักอยู่กลางกำแพง ใช้แรงผงาดตัวขึ้นไปบนยอดกำแพง
เมื่อเห็นเขากลับมาอย่างปลอดภัย เกิ่งเหลียงและคนอื่น ๆ ก็ถอนหายใจโล่งอก
เจียงเสวี่ยลู่ออกไปเพียงลำพัง ปราบปรมาจารย์มือสังหารของศัตรูได้สำเร็จ เรียกได้ว่าปลุกขวัญกำลังใจอย่างมาก แถมยังทำให้ความโอหังของศัตรูมอดลง และทำให้พวกเขาหวาดหวั่นไปหมด
เมืองเฟยหลง จวนผู้อำนวยการ
เกราะเสือขาวลาดตระเวนชายแดนชุดม่วงประกายห้อยอยู่อย่างเงียบสงบบนขาตั้งโลหะ แสงโลหะเย็นเฉียบเป็นประกายระยิบระยับท่ามกลางแสงเทียน
นั่นคือสัญลักษณ์อำนาจสูงสุดของกองทัพฝ่ายเหนือ เป็นเกราะเหล็กกล้าที่แม่ทัพใหญ่แห่งชายแดนเหนือสืบทอดต่อกันมาหลายรุ่น
ส่วนเจ้าของเกราะ กำลังล้อมกระบะทรายร่วมกับเยี่ยซือเจินและนายทหารผู้น้อยคนอื่น ๆ วิเคราะห์ข่าวกรองที่ส่งมาจากชายแดนจุดต่าง ๆ ตามเวลาจริง และจัดสรรกำลังพลอย่างเหมาะสม