เชิงเขา เมื่อเขื่อนถูกทำลาย สายน้ำที่ถูกกักไว้ก็ทะยานไหลลงมา ระดับน้ำลดลงอย่างเห็นได้ชัด
ภายในหุบเขาซกหลง เหล่าองครักษ์จินอู๋เว่ยเห็นระดับน้ำเริ่มลดลง ก็พลันตระหนักว่าการต่อสู้ด้านนอกได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว นี่คือโอกาสเดียวที่พวกเขาจะล่าถอยได้
หลูฉางหนิงสั่งล่าถอยทันที เจิ้งเสียวหวยนำองครักษ์จินอู๋เว่ยกลุ่มหนึ่งบุกนำหน้าเป็นการส่วนตัว ส่วนทหารหลงอิ้นเว่ยคนหนึ่งแบกฮ่องเต้ขึ้นหลังแล้วตามขบวนล่าถอยไปด้วยกัน
หลูฉางหนิงกับทหารหลงอิ้นเว่ยอีกหลายคน รวมถึงเสิ่นชีซุ่ยและหลวงจีนน้อยอี้ฉาน ต่างล้อมคุ้มกันฮ่องเต้ไว้
ยามนี้ฮ่องเต้ฟื้นคืนสติแล้ว ทว่าสภาพกลับไม่น่าสู้ดีนัก ทั้งร่างมีไข้สูง
แม้ก่อนหน้านี้เสิ่นชีซุ่ยจะช่วยจัดการบาดแผลให้แล้ว แต่บาดแผลจากลูกศรนั้นลึกมาก ทั้งยังปล่อยทิ้งไว้นาน อีกทั้งเสียเลือดไปมาก ด้วยสภาพร่างกายของฮ่องเต้ที่ยังทนมาถึงตอนนี้ได้ ล้วนต้องยกความดีความชอบให้หลูฉางหนิงที่ใช้ปราณแท้ช่วยกดอาการบาดเจ็บเอาไว้
การระบายน้ำย่อมเร็วกว่าการกักน้ำมากนัก ยามนี้น้ำลดลงไปครึ่งหนึ่งแล้ว ภายในหุบเขาเต็มไปด้วยโคลนตม พวกเขาจึงเดินอย่างเชื่องช้าและระมัดระวังยิ่ง
หลิงชวนนำกองทหารคนสนิทซุ่มอยู่เหนือรอยแยกบนผาของหุบเขาซกหลงมาตลอด ก่อนหน้านี้มีทหารกบฏและยอดฝีมือยุทธภพจำนวนไม่น้อยแอบซุ่มอยู่ที่นี่ ทว่าล้วนถูกกองทหารคนสนิทของหลิงชวนกวาดล้างจนหมดสิ้น มีเพียงทหารที่เหลือรอดอยู่หยิบมือหนีไปได้
หลิงชวนจับตาจ้องชายหาดริมแม่น้ำนอกปากทางหุบเขาซกหลงไม่วางตา ขอเพียงสายน้ำลดลงจนหมด กองนกเค้าแมวรัตติกาล กองทหารคนสนิท ตลอดจนยอดฝีมือยุทธภพที่หงอี้นำมา จะเคลื่อนพลพร้อมกันเพื่อยึดพื้นที่แห่งนั้นและช่วยฮ่องเต้ออกมา