เขาทราบข่าวว่าริมแม่น้ำมีผู้แข็งแกร่งประลองฝีมือ จึงรีบรุดมาแต่แรก
ทว่าพอมาถึง การต่อสู้สองคราก่อนหน้ากลับจบสิ้นแล้ว โชคดียังทันเห็นการประลองที่หนักหน่วงยิ่งกว่าครั้งนี้
เพื่อให้เห็นชัดเจนขึ้น เขาไม่เสียดายที่จะเสี่ยงลอบเข้าไปใกล้ริมแม่น้ำ หลบอยู่หลังกองหินเพื่อชมการต่อสู้
นั่นคือกระบี่ประมุขแห่งสู่ซาน เซียวเจี้ยนหลี หนึ่งในยอดฝีมือวิถีกระบี่สูงสุดของยุทธภพในปัจจุบัน เมื่อมองทั่วหล้า ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่หมายตาจะเห็น แต่ไร้วาสนาสักที
แม้ในสายตาของเขา ผู้เป็นหนึ่งในวิถีกระบี่คือท่านเทพกระบี่หยาง แต่เซียวเจี้ยนหลีก็เป็นผู้มีตัวตนเทียบเคียงกันในปริมณฑลกระบี่ เช่นเดียวกันคือบุรุษผู้สูงส่ง อยู่เหนือชั้นเมฆา
สิบหกปีก่อนต้าเจียงถูกหัก ณ เมืองเมฆาขาว ทว่าสิบหกปีผ่าน ท่านเทพกระบี่หยางกลับประเดิมด้วยกระบี่เดียวสังหารอ๋องอสรพิษ จากนั้นก็เปลื้องพลังยุทธ์จอมยุทธเหลียงกุ้ยจางที่ด่านว่างอวิ๋นด้วยกระบี่เดียว ประกาศคืนสู่ยุทธภพด้วยท่วงท่าเกรียงไกรเพียงนั้น
หลังจากนั้น เขายังอาจหาญคืนสู่เมืองเมฆาขาวอีกครั้ง หมายเปลี่ยนจุดจบของศึกเมื่อสิบหกปีก่อนด้วยมือตนเอง
แม้สุดท้ายจะคู่คี่สูสี แต่ก็เพียงพอให้เขาครองบัลลังก์อันดับหนึ่งแห่งวิถีกระบี่ได้มั่นคง เพราะศัตรูของเขาคือตัวตนไร้เทียมทานที่ทั้งยุทธภพหวาดกลัวประหนึ่งปิศาจในใจ ตลอดสามสิบปีมานี้
เสียดายเพียงหนึ่งเดียวคือตนเองมาไม่ทันกาล พลาดศึกสะท้านภพที่คู่ควรบันทึกในประวัติศาสตร์ไป
ยามนี้การต่อสู้เหนือแม่น้ำจัดว่าเต็มไปด้วยภยันตรายยิ่ง
กระบี่เหินทั้งหกเล่มดุจลำแสงพลิ้วไหว ฟาดฟันกลางเวิ้งว้าง ทิ้งรอยกระบี่ที่ไม่จางหายไปเนิ่นนานทุกครั้งที่ควงผ่าน ฟันจนทั่วทั้งท้องเวิ้งพังทลาย