ถึงเวลาเช่นนี้ เขาไม่มีทางเลือกอื่นใดอีกแล้ว นอกจากต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ไม่คำนึงถึงผลลัพธ์ แม้จะรู้ดีว่ากำลังส่งคนไปตาย ก็ยอมทนทำ
ไม่มีใครไม่กลัวความตาย แม้แต่ทหารเก่าผู้ผ่านศึกมามากมายอย่างเขาก็ไม่เว้น
แต่สำหรับเขา สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าความตายคือ การตายไปพร้อมกับความอัปยศและความผิด กลายเป็นคนผิดของราชวงศ์อวี่เหวิน
เขาต้องมีชีวิตอยู่เพื่อล้างมลทินด้วยมือของตัวเอง ขอเพียงยังมีชีวิต ทุกอย่างก็ยังมีความหวัง หากตายไป ก็ไม่มีอะไรเหลืออีก
เดิมที ทหารม้าหนักหมีแดงที่เหลืออยู่เพียงพันกว่าชีวิตคือความหวังทั้งหมดของเขาในการฟื้นฟูกองทัพนี้ แต่ตอนนี้เขาคิดถึงเรื่องนั้นไม่ไหวแล้ว การมีชีวิตอยู่รอดต่างหากคือเรื่องเร่งด่วนที่สุด
ไม่นานนัก พวกเขาก็เปิดฉากโจมตีระลอกที่สอง ทหารม้าหนักหมีแดงเป็นทัพหน้า ทหารเดินเท้าสามพันตามมาติดๆ ทหารม้าสองพันอยู่ปีกหลัง พร้อมจะบุกเข้าโจมตีเมื่อได้รับสัญญาณ
"ฆ่า!"
เสียงโห่รบก้องกังวานอยู่ที่ปากหุบเขา เสียงกีบม้าอันหนักหน่วงดั่งเสียงรัวกลองศึก
ทว่า เมื่อลูกเกาทัณฑ์หนาแน่นร่วงลงมาจากฟากฟ้า การบุกของพวกเขาก็ถูกทำลายลงอย่างรวดเร็ว
ลูกเกาทัณฑ์หลั่งไหลลงมาราวพายุฝน ไม่ว่าจะเป็นทหารม้าหนักหมีแดงหรือทหารเดินเท้าสามพันที่ตามมาติดๆ ต่างก็ล้มตายลงทีละคน เสียงกรีดร้องและเสียงโลหะกระทบกันปะปนไปทั่ว
เพียงชั่วขณะนั้น องค์อวี้เหวินเชี่ยนก็ออกคำสั่งอีกครั้ง ให้ทหารเดินเท้าสามพันปีนหน้าผาทั้งสองข้าง พยายามโจมตีทหารเว่ยอู่ที่อยู่เบื้องบน