"ข้าศึกจู่โจม เตรียมพร้อมรบ!" เปังอวี่ตะโกนก้องด้วยเสียงแหบแห้ง
เมื่อได้ยินคำว่า ข้าศึกจู่โจม เหล่าทหารรอบข้างต่างตกใจพร้อมกัน แม้จะไม่เข้าใจว่าเหตุใดจึงมีข้าศึกเข้ามาในเวลานี้ แต่ก็ไม่มีใครกล้าลังเล ต่างเร่งฝีเท้าพุ่งเข้ามาทางนี้
เพียงชั่วพริบตา ทหารนับร้อยนายก็เข้าล้อมหลิงชวนและคนอื่น ๆ ไว้เป็นวงแหวน
การเดินทัพครั้งนี้ หลิงชวนพกเพียงทหารคนสนิทหลายสิบนายติดตัว ส่วนคนอื่น ๆ นั้น เขาแบ่งออกเป็นหลายกอง ให้ออกไปสำรวจสถานการณ์โดยรอบ แล้วค่อยกลับมารายงานให้เขาทราบ
ทหารจิ้งโจวเหล่านี้ไม่รู้จักหลิงชวน อีกทั้งเขาไม่ได้สวมเกราะ ส่วนเกราะเบาของอวิ๋นโจวที่ทหารคนสนิทของหลิงชวนสวมใส่นั้น พวกเขาก็ไม่เคยเห็นมาก่อน
เมื่อเห็นทหารจิ้งโจวเคลื่อนพลเข้าล้อมรอบ คณะทหารคนสนิทต่างรีบชักดาบออกมา เตรียมพร้อมรับมืออย่างเต็มที่
"บัดซบ! เจ้ารู้หรือไม่ว่า..."
จางหลิ่งฉือ เปียวฉ่างแห่งกองทหารคนสนิท ตะโกนก้องด้วยความโกรธ กำลังจะเอ่ยถึงตัวตนของหลิงชวน แต่กลับถูกหลิงชวนยกมือห้ามไว้
หลิงชวนมิได้เกรงว่าตัวตนจะถูกเปิดเผย ทว่าตนได้ออกคำสั่งเด็ดขาดให้จัดระเบียบวินัยทหารมาหลายครั้ง ยังมีผู้กล้าทำเรื่องเช่นนี้ เขาอยากรู้เหลือเกินว่าใครเป็นคนให้ความกล้าแก่พวกเขา
"จับพวกมันทั้งหมดไว้ ใครกล้าขัดขืนฆ่าได้ไม่เว้น!" เปังอวี่สีหน้าโหดเหี้ยม ตะคอกเสียงเข้ม
เหล่าทหารถือกระบี่ศึกพุ่งตรงเข้ามา จางหลิงฉือและคนอื่น ๆ รีบแบ่งหน้าที่กันอย่างรวดเร็ว แถวหน้าคว้าคันธนูขึ้นพาดสาย แถวหลังกำกระบี่ศึกแน่น
"ซู่ ซู่ ซู่..."
เนี่ยซิงหานพาดลูกธนูขึ้นคันธนู ยิงทหารที่วิ่งนำหน้าอยู่หลายนายให้ล้มลงตรงหน้า เขามิได้ลงมือถึงตาย ลูกธนูสามดอกต่างพุ่งเสียบทะลุต้นขาของพวกเขา