บัดนี้ เขาถอนทหารกองเกราะดำลงมา ให้ทหารราบแห่งอวิ๋นโจวขึ้นไปรับหน้าแทน ภาระทางฝ่ายตนจึงเบาบางลงไปมาก แต่ยังไม่ทันได้หายใจหายคอ ทหารม้าปีกห่านก็พลันบุกเข้ามาอีกครั้ง
ทุกครั้งที่ประมือ หลิงชวนต่างทำให้เขาประหลาดใจฉันใด ทุกครั้งก็ทำให้ตนเองต้องสูญเสียอย่างหนักฉันนั้น
เย่ว์ลวี่ว้อ หน้าซีดราวคนตาย กล่าวแก่ทหารคนสนิทว่า "ส่งคำสั่งไปยังทุกหน่วย ให้ทหารราบสามหมื่นนายคอยตัดหลัง เหล่าทัพที่เหลือให้ถอนสลับกันไป!"
เขารู้ดี ว่าศึกนี้ไร้ซึ่งความหวังใด ๆ แล้ว การถอนทัพในยามนี้ยังพอรักษากำลังรบไว้ได้บ้าง หากฝืนสู้จนสุดกำลัง แม้จะทำให้กองทัพอวิ๋นโจวบอบช้ำได้ แต่นั่นก็มิคุ้มค่า
กองทัพใต้บัญชาของเขานี้คือทุนเดิมของราชวงศ์เย่ว์ลวี่ เป็นกำลังแกนกลางที่ค้ำจุนความมั่นคงของราชวงศ์ ทหารม้าเหล็กหมาป่าเทาสูญสิ้นไปแล้ว หากยังต้องปล่อยทหารกล้าสามหมื่นนายที่เหลืออยู่ให้หมดไปกับที่นี่ ฐานันดรของราชวงศ์เย่ว์ลวี่ก็คงไม่รอด
ก่อนเปิดศึก เผชิญหน้าสิ่งล่อใจอันยิ่งใหญ่ที่จะได้แบ่งจงหยวนเมื่อได้รับชัยชนะ สามราชวงศ์ใหญ่กับสิบเผ่าใหญ่ล้วนร่วมใจเป็นหนึ่ง เกลียดชังศัตรูเดียวกัน
แต่บัดนี้ ต้องเผชิญกับความพ่ายแพ้ ใคร ๆ ก็คิดถึงแต่การรักษากำลังของตน อย่างที่ว่า เก็บเนื้อเก็บตัวไว้ ยามใด ๆ ก็ยังมีฟืนมีเชื้อ
เย่ว์ลวี่ว้อรีบลงจากแท่นบัญชาการ เตรียมจัดการถอนทัพ ทว่าในขณะนั้นเอง ทั่วปาชิงเซียวก็เดินหน้าเคร่งเครียดเข้ามาหา พลางตวาดว่า
"เย่ว์ลวี่ว้อ เจ้ากล้าถอนทัพ ข้าจะฆ่าเจ้าบัดนี้!"