ศกเจา-หยวนที่ยี่สิบแปด
เดือนสองวันที่สิบหก
จันทร์เพ็ญลอยเด่นกลางเวหา แสงจันทร์ใสดั่งน้ำค้างโปรยปรายทั่วแผ่นดินหล่งซี ราวกับแผ่นน้ำค้างขาว
กองทัพนับหมื่นนายฉวยแสงจันทร์เคลื่อนพลโจมตี ผู้นำสวมเกราะเงิน สะท้อนแสงจันทร์เด่นชัดยิ่ง
ขณะนั้น ม้าเร็วกลุ่มหนึ่งพุ่งมาจากเบื้องหน้า รายงานว่า "แม่ทัพ ป้อมฉีซานอยู่ห่างไปอีกสิบลี้ หน่วยสอดแนมของกบฏที่ผ่านมาถูกพวกเรากำจัดหมดแล้ว แต่เมื่อครู่พบกองทหารม้าลาดตระเวนร้อยนาย กำลังคนเราจำกัด ไม่อาจสังหารได้หมด!"
หลิงชวนพยักหน้าเล็กน้อย กล่าวว่า "พวกเจ้าทำได้ดีแล้ว เรื่องนี้ไม่โทษพวกเจ้า!"
ก่อนหน้านี้หลิงชวนสั่งให้พวกเขากำจัดหน่วยสอดแนมกบฏให้มากที่สุด เพื่อมิให้ข่าวรั่วไหล
แต่การจะให้พวกเขากำจัดทหารม้าลาดตระเวนร้อยนาย นับว่าฝืนกำลังเกินไป
หลิงชวนถามต่อว่า "การวางกำลังและเค้าโครงกำลังพลของค่ายกบฏสืบทราบแน่ชัดหรือไม่?"
"ทราบคร่าวๆ แล้ว ทหารม้าหนึ่งหมื่น ทหารราบสองหมื่น ตั้งค่ายวงกลมรายรอบป้อมฉีซาน!" เปียวฉ่างหน่วยสอดแนมผู้นั้นตอบ
"ทหารม้าพยัคฆ์พิทักษ์ห้าพันของเซว่เจิ้นเอ้อกับกองกำลังของชุยสิงเจี่ยนล่ะ? ถึงหรือยัง?" หลิงชวนถามอีก
"แม่ทัพเซวียมาถึงทางเหนือห่างไปสิบลี้เมื่อครึ่งชั่วยามก่อน ส่วนทหารราบของแม่ทัพชุยเชื่องช้ากว่า ยังอยู่ห่างไปอีกยี่สิบลี้!" เปียวฉ่างหน่วยสอดแนมตอบ
หลิงชวนพยักหน้า กล่าวว่า "รีบส่งคนไปแจ้งพวกเขา บุกโจมตีตามแผนเดิมเมื่อยามเถ้า!"