เมื่อเผชิญหน้ากับกระบี่ที่น่าหวาดหวั่นนี้ ลู่ฉางหนิงสีหน้าไม่เปลี่ยน เพียงกางร่มเพชรกล้าที่ถืออยู่ออก
"วูม!" ในวินาทีที่กางร่มเพชรกล้าออก ตัวร่มก็สว่างขึ้นด้วยลายอักขระนับไม่ถ้วน เมื่อถูกพลังปราณขับเคลื่อน ลายอักขระเหล่านี้ก็ราวกับมีชีวิต เคลื่อนไหวไปมาบนผิวร่ม
ที่มานี้ของร่มเพชรกล้าเล่มนี้ไม่ธรรมดา มันคือผลงานที่ปรมาจารย์ใหญ่สำนักม่อรุ่นก่อนใช้เวลาสามปีจึงสร้างสำเร็จ
ทั้งคันร่มสร้างจากเหล็กกล้าดำ แข็งแกร่งเป็นพิเศษ แม้แต่ผิวร่มที่ดูบางเฉียบก็ยังสามารถป้องกันดาบ หอก ธนู และเกาทัณฑ์ได้ เมื่อหุบแล้วยังสามารถใช้เป็นไม้พลอง หวาย เหล็กตี และหอกสั้นได้อีกด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น ภายในคันร่มและด้ามร่มยังซ่อนอาวุธลับไว้ ทำให้ผู้คนตั้งตัวไม่ติด
สิ่งเหล่านี้ยังคงอยู่ในขอบเขตของกลวิธีธรรมดา สิ่งที่แท้จริงต้องใช้เวลากำลังมากมายคือ ปรมาจารย์ใหญ่สำนักม่อผู้นั้นกลับจารึกลายอักขระมหาเวทลงบนผิวร่ม
เพียงหมุนพลังปราณก็สามารถกระตุ้นอักขระพิธีบนผิวร่มได้ และยิ่งพลังฝึกฝนสูงเท่าไร พลังที่อักขระพิธีแสดงออกมาก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัวมากขึ้นเท่านั้น
"กริ๊งๆๆ..."
แสงกระบี่ตกลงมาราวกับเม็ดฝน แต่ทั้งหมดกลับถูกกั้นโดยร่มเพชรกล้า ไม่สามารถทำร้ายลู่ฉางหนิงได้แม้แต่น้อย
หากมีผู้ใดสังเกตดีๆ จะพบว่า แสงกระบี่ส่วนใหญ่ไม่ได้แม้แต่จะโดนผิวร่ม ก็ถูกอักขระพิธีที่ปรากฏบนผิวร่มทำลายเป็นชิ้นๆ เสียแล้ว
เมื่อเห็นว่าท่าไม้นี้ทำอะไรลู่ฉางหนิงไม่ได้ เหอเจียเหิงก็ร่ายกระบี่ยาวในมืออีกครั้ง เห็นเพียงแสงกระบี่ที่ลอยอยู่เบื้องบนรวมตัวอย่างรวดเร็ว กลายเป็นกระบี่ยักษ์พุ่งตรงลงมาที่ลู่ฉางหนิง