บนกำแพงเมือง บันไดพาดกำแพงนับร้อยทอดแนบสนิทแน่นขนัด ทหารหูเจี๋ยหลั่งไหลไม่ขาดสายดั่งมดไต่ขึ้นมา พวกมันยึดหัวกำแพงได้อย่างยากเย็น จำต้องฉวยชัยบุกตะลุยปักฐานให้มั่น มิฉะนั้นความพยายามก่อนหน้านี้ล้วนสูญเปล่า
การเข่นฆ่าบนกำแพงดุเดือดยิ่ง ทั้งสองฝ่ายช่วงชิง คืบหน้าจึงคืบ สู้ตายไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าว!
ทหารหูเจี๋ยนอกเมืองยังคงถาโถมขึ้นกำแพงไม่หยุดดั่งมด ต้านทหารรักษาการณ์ต้าโจวในเมืองก็พลุ่งพล่านดั่งกระแสคลื่น
ไม่นานนัก มีทหารรักษาการณ์หามน้ำมันไฟมายังหัวกำแพง สาดลงไปยังบันไดพาดกำแพงเบื้องล่าง ทหารอีกนายถือคบเพลิงเตรียมจุด
ทว่ายังไม่ทันถึงบันได ก็ถูกดาบโค้งฟาดฟันแขนขาด มือที่ร่วงตกยังคงกำคบเพลิงแน่น
ทหารรักษาการณ์อีกนายบาดเจ็บสาหัสเห็นดังนั้น จึงรีบฉวยคบเพลิงขึ้น โยนทั้งแขนขาดนั้นตรงสู่บันไดพาด
“ตูม...”
บันไดพาดบังเกิดเพลิงลุกโชนทันใด เปลวเพลิงโหมแรงพุ่งพรวดเดียว ทหารหูเจี๋ยบนบันไดถูกอัคคีกลืนกินในบัดดล ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปางตาย
อีกฟากหนึ่ง ทหารรักษาการณ์ใช้หอกสามง่ามพยายามผลักบันไดพาดล้มลง แต่น่าเสียดายที่ปลายตะขอเหล็กบนบันไดขัดติดกับช่องเชิงเทินแน่นหนา มิอาจงัดออกได้เลย
“ใช้ซุงท่อนฟาด ฟันบันไดให้สะบั้น!” นายกองผู้นั้นตะโกนลั่น
ฉับพลัน ทหารสามห้าคนหามซุงท่อนใหญ่วิ่งมายังหัวกำแพง ซุงแต่ละท่อนหนาเท่าถังน้ำ ฝังตะปูเหล็กยาวหนึ่งฉื่อเต็มลำ ร่ายคมดั่งปลายหอก แล้วก็ทิ้งกระแทกลงใส่บันไดพาดเช่นนั้น
ชั่วประเดี๋ยว ทหารหูเจี๋ยบนบันไดถูกฟาดหล่นระเนระนาด บันไดจำนวนมากยังถูกซุงฟาดกลางหักเป็นสองท่อน