"ตั้งแต่ราชันย์อันล้มเหลวในสมรภูมิติ้งโจวสิ้นชีพแล้ว บุตรคนเล็กของราชันย์อันผู้นี้ก็ไม่เคยเห็นแก่เกียรติยศทรัพย์ศฤงคารและอำนาจวาสนา แต่กลับหมายปองชีวิตสำราญท่องยุทธภพดั่งวีรชน จึงเพิ่งออกจากบ้านไปเมื่อบรรลุนิติภาวะ ท่องไปในยุทธภพ และเพราะเหตุนี้เอง ครั้นราชันย์อันพ่ายศึก ครอบครัวถูกล้างบาง เขาจึงรอดมาได้"
ชายวัยกลางคนอีกผู้หนึ่งพยักหน้า แล้วกล่าวว่า "กล่าวเช่นนี้ เจ้าโจวฉวีผู้นี้ก็เพื่อแก้แค้นราชสำนัก จึงได้คิดใช้มือพวกเราสามมังกรสมาคม ปล้นเครื่องบรรณาการชุดนี้?"
ไช่อวี้ถังพยักหน้า แล้วว่า "ย่อมเป็นเช่นนั้น! เพราะเอาการใหญ่เพียงนี้ ต่อให้เขารู้ข่าววงใน ก็ไม่มีทางทำได้โดยลำพัง"
ระหว่างที่ทุกผู้กำลังตื่นเต้นดีใจ ชายศีรษะล้านผู้หนึ่งซึ่งอยู่ตรงตำแหน่งประธานกลับเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเนิบนาบว่า "ข่าวเชื่อถือได้หรือไม่?"
"ข้ากำลังให้คนไปสืบในคืนนี้ คิดว่าคงได้ผลเร็วๆ นี้!" ไช่อวี้ถังกล่าวต่อ "ประมุขใหญ่ ทางท้ายน้ำส่งข่าวมา กองเรือที่ออกจากตงเจียงจะเข้าเขตหวยโจวในอีกสามวัน พวกเราควรจัดวางกำลังล่วงหน้าหรือไม่?"
ชายศีรษะล้านวัยกลางผู้นั้นเงยหน้าขึ้นเหลือบมองไช่อวี้ถังแล้วว่า "น้องสาม ข้ารู้ว่าเจ้าทำเพื่อองค์กร แต่ขอเตือนเจ้าอย่างหนึ่ง อย่ามองแต่ผลประโยชน์ จงเหลียวหลังดูภัยเบื้องหลังด้วย!"
ไช่อวี้ถังดูจะหวาดกลัวประมุขใหญ่ผู้นี้ยิ่ง แม้อีกฝ่ายน้ำเสียงราบเรียบ เขาก็ลุกขึ้นยืนก้มคำนับทันใด ตอบว่า "ข้าจดจำไว้!"