เมืองเยว่หลิว
ตั้งอยู่ทางเหนือของเมืองหลวงแคว้นไป่จี๋หนึ่งร้อยลี้ เป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองใหญ่รองจากซื่ออี๋เฉิง เมืองหลวงของแคว้น
ขณะที่หลิงชวนนำกองทัพมาถึง ก็พบว่ากองกำลังของลั่วชิงอวิ๋นมาถึงก่อนแล้ว กลับถูกขวางอยู่นอกเมือง
เมื่อทราบข่าวว่าหลิงชวนนำทัพถึง ลั่วชิงอวิ๋นก็รีบมาพบ ดวงตาแฝงความหนักใจ
"เกิดอะไรขึ้น?" หลิงชวนถาม
"เรียนท่านแม่ทัพ ข้าน้อยเพิ่งทราบว่า ทหารไป่จี๋ส่วนใหญ่ในเมืองได้ถอยไปยังซื่ออี๋เฉิงตั้งแต่เมื่อวาน เหลือเพียงกำลังหยัดสุดท้ายพันกว่านาย แต่พวกมันกลับบีบให้ชาวบ้านในเมืองมาป้องกันเมือง ข้าน้อยตัดสินใจแน่ชัดในชั่วขณะนี้มิได้ จึงขอให้แม่ทัพชี้ขาด!" ลั่วชิงอวิ๋นรายงาน
หลิงชวนแสยะยิ้มเย็น "ดูท่า พวกข้าศึกจะจับได้แล้วว่าพวกเราระหว่างทางมิได้สังหารชาวบ้าน เลยคิดใช้วิธีนี้ขวางเรา!"
"แล้วจะเอาเช่นไรต่อไป?" ลั่วชิงอวิ๋นถาม
หลิงชวนเงยหน้ามองกำแพงเมืองเบื้องหน้า เห็นบนกำแพงส่วนใหญ่ยืนล้วนเป็นชาวบ้าน ในมือถืออาวุธหยาบช้า หลายคนถือคราดเหล็ก จอบ และอุปกรณ์ทำไร่นาอื่นๆ
"จี้เทียนลู่ทิ้งหน่วยสอดแนมในเมืองไว้เท่าใด? ติดต่อได้หรือไม่?"
"ข้าเพิ่งได้รับรายงานจากหน่วยสอดแนม ในเมืองยังมีอีกสามร้อยกว่าคน ที่เหลือปลอมตัวเป็นชาวบ้านในรูปแบบต่างๆ ไปยังซื่ออี๋เฉิงแล้ว!" ลั่วชิงอวิ๋นตอบ
"เจ้ารีบให้คนติดต่อหน่วยสอดแนมกองนกเค้าแมวรัตติกาล กระจายข่าวในเมือง!" หลิงชวนหยุดครู่หนึ่ง "ก็ว่าไปว่า ทหารโจวจะเข้าโจมตีเมืองในอีกหนึ่งชั่วยาม สังหารเฉพาะทหาร ไม่แตะต้องชาวบ้าน แต่หากผู้ใดขัดขืน ถือว่าเป็นทหาร สังหารตามระเบียบ!"