เผชิญหนึ่งฝ่ามือที่พุ่งลงจากฟ้า บุ้ยเถี่ยมิได้หลีกเลี่ยง หากใช้หมัดซ้ายชกสวนขึ้นสู่เบื้องบน
ปราณแท้อันน่าสะพรึงรวมศูนย์บนปลายหมัด อัดแน่นใส่ผนึกฝ่ามือวัชระปราบมาร
“ตูม……”
เสียงระเบิดกัมปนาท ผนึกฝ่ามือแตกสลาย ส่วนปราณเท้าบนกำปั้นของบุ้ยเถี่ยก็ถูกสะท้านจนสลายเช่นกัน
หนึ่งการประมือนี้ดูเสมอกัน ทว่าบุ้ยเถี่ยกลับสะเทือนใจอย่างยิ่ง
สหายทั้งสองผู้นี้คืออัจฉริยะระดับสูงสุดที่ยุทธภพในปัจจุบันยอมรับ หากสุดท้ายพวกมันก็แค่กระบี่เจ็ดขั้น
ส่วนตนเองตั้งแต่นานปีก่อนก็มีปราณถึงขั้นแปดขอบเขตอมตะแล้ว มิใช่เพราะดาบนั้นของเหยียนเฮ่อเจ้าทิ้งม่านเงาฝังลึกจนยากลบล้าง เขาคงก้าวสู่ขอบเขตเก้า หรือกระทั่งทะยานสู่จอมยุทธ์แล้ว
ถึงแม้ใจมารยังมิจางสิ้น ทำให้หลายปีนี้ถูกขวางนอกประตูขอบเขตเก้าตลอด ทว่าที่ติดก็เพียงใจสัมผัส
เขาถึงวันนี้ก็ยังไม่อาจทะลวงสู่ขอบเขตเก้า หากการจมดิ่งและสะสมมาช้านาน ทำให้กำลังฝีมือยังเพิ่มพูนอย่างช้าๆ บัดนี้ตนสามารถปะทะขอบเขตเก้าทั่วไปได้โดยไม่พ่าย
แน่นอน หากเทียบกับเสิ่นชิงอู๋ ปู๋จือเต้าเหริน รวมทั้งอวิ๋นซูหลาน ผู้บรรลุมหาขอบเขตเก้าเต็มขั้น ก็ยังห่างชั้นไม่น้อย
เห็นอีกฝ่ายรับฝ่ามือนี้ลง อีฉานเสี่ยวเหอซ่างมิได้หยุดนิ่ง พุ่งเข้าประชิดพลางระเบิดหมัดอรหันต์ต่อสู้ประชิดพลัน
หมัดอรหันต์ก็คือยุทธ์ขั้นพื้นฐานของสำนักพุทธ แต่ยิ่งเป็นยุทธ์พื้นฐานขั้นต้นเช่นนี้ มักง่ายเรียนรู้ ยากบรรลุ และเมื่อใดเพาะถึงขั้นสมบูรณ์ดุจเปลวเพลิง ก็ไม่ต่างยกระดับเป็นยุทธ์ชั้นสูง ฤทธานุภาพน่าสะพรึงอย่างยิ่ง