"ปัง!"
เขารีบตวัดกระบี่ปัดออก แล้วพลันถอยกายลอยไปข้างหลัง ทว่าลู่ฉางหนิงได้ล็อกเป้าด้วยพลังปราณไว้แล้ว ร่างเพียงวาบเดียวก็ตามติดไปติดๆ
จากนั้น เห็นเพียงมือเดียวตวัดร่มเพชรขึ้น ใช้เป็นทวนกลวงๆ ฟาดลงมาอย่างแรง
การโจมตีนี้หนักหน่วงและทรงพลัง ดูเผินๆ เหมือนใช้กำลังเปล่าๆ แต่แท้จริงกลับอัดฉีดพลังปราณแท้ลงไป เหอเจียเหิงหลบไม่ทัน ทำได้เพียงยกกระบี่ยาวขึ้นรับ
เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหวอีกครั้ง พลังปราณแท้น่าสะพรึงกลัวระเบิดออก เหอเจียเหิงรู้สึกเพียงราวกับภูเขาทั้งลูกกดทับร่าง ตัวร่างกายยิ่งเสียการควบคุมร่วงลงไป
ลู่ฉางหนิงทำเช่นนี้ ชัดเจนว่าเอาคืนด้วยวิธีเดียวกับที่ถูกทำ คือก่อนหน้านี้ ฝ่ายตรงข้ามอาศัยความได้เปรียบด้านระดับขั้น ฟาดกระบี่เดียวผลักเขาตกลงจากนภา บัดนี้ เขาเลื่อนขั้นสู่ขั้นจงซือแล้ว จึงรีบตอบโต้กลับทันที
ร่างของเหอเจียเหิงกระแทกลงพื้นอย่างหนัก ทำหลุมใหญ่บนดินโดยตรง นั่นเป็นเพราะเขาหมุนพลังปราณแท้ ถ่ายเทพลังมหึมาของการโจมตีนั้นลงสู่พื้นผ่านขาทั้งสองข้าง
ไม่ไกลนัก ลวนถีชางเห็นเหตุการณ์นี้ ในใจหวั่นไหวอย่างยิ่ง เดิมทึกิดจะพุ่งขึ้นไปช่วย แต่คิดถึงคำสั่งของทั่วปาชิงเซียวได้ในไม่ช้า
"ลงมือ!"
พร้อมกับเสียงตะโกนอันดังของเขา เหล่ายอดฝีมือรอบข้างรีบเคลื่อนไหว ร่างคล่องแคล่วว่องไว ปราดเปรียวพุ่งเข้าหาค่ายทหารโจว
ลวนถีชางพุ่งนำหน้า ตามด้วยสามฝีมือระดับเก้าขั้น สองระดับแปดขั้น และสามระดับเจ็ดขั้น