เย็นวันที่สี่
สนามมวยใต้ดินในหุบเขาอัปยุค วันนี้คนแน่นกว่าสี่วันที่ผ่านมารวมกันเสียอีก
รอบ ๆ กรงเหล็กมืดครึ้มไปด้วยผู้คน อย่างน้อยห้าพันคนเบียดเสียดกันแน่นขนัด แม้แต่บันไดก็เต็มไปด้วยคน อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นเหงื่อไคล กลิ่นคาวเลือด และกลิ่นโลหะเฉพาะตัวของบัตรคะแนน
"มาแล้ว ๆ! ไอ้หนูนั่นมาแล้ว!"
ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้น ทุกคนหันขวับไปทางเดียวกันพร้อมกัน
ซูหลินเดินลงมาจากบันไดทางเข้า
ยังคงชุดเก่า ๆ ชุดนั้น เสื้อคลุมเก่าซีดจนขาว ปลายแขนสึกจนเป็นขุย ตัวเลข[3]บนหน้าอกของเขาสะท้อนแสงในแสงไฟสลัวอย่างเจ็บตา
"เช็ด! ระดับ 3 จริงเหรอ?"
"ใส่ชุดเยี่ยงนี้ คืนนี้จะสู้ระดับ 6?"
"ฉันดูคลิปเมื่อคืนเขาแล้ว รับหมัดระดับ 5 ไปยี่สิบกว่าเลือดเลยไม่มีอะไร ปกติโคตร!"
"ระดับ 5 กับระดับ 6 จะเหมือนกันได้ยังไง? ระดับ 6 หมัดเดียวแรงสุดเกือบหมื่นเดเมจ เขาจะรับหมัดเดียวไหวเหรอ"
"หนึ่งหมื่น? งั้นยี่สิบกว่าหมัดก็สองแสน! เขาแค่ระดับ 3 จะเอาหัวไปรับได้ยังไง?"
"ฉันไม่สน ฉันแทงเขาไชนะ! ห้าพันคะแนน!"
"คุณบ้าหรือเปล่า?"
"คุณรู้บ้าอะไร นี่มันเรียกว่าศรัทธา!"
ซูหลินเดินฝ่าฝูงชนไปยังห้องเล็ก ๆ นั้น
ผลักประตูเข้าไป ในห้องมีคนนั่งอยู่สิบกว่าคน พอเห็นเขาเดินเข้ามา สายตาทุกคู่หันมาทางเขาพร้อมกัน ปนไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ความระแวดระวัง และอีกเล็กน้อยที่ดูเหมือนคนรอดูซวย
ชายร่างใหญ่ระดับ 6 เมื่อคืนก็อยู่ด้วย แขนพันผ้าพันแผล แต่ท่าทางยังสดชื่นดี พอเห็นซูหลิน เขาก็ยิ้มเผยเขี้ยว "หนูน้อย คืนนี้สู้ระดับ 6 เหรอ? โคตรโหด!"
ซูหลินพยักหน้า แล้วไปนั่งที่มุมห้อง
รออยู่ประมาณยี่สิบนาที
ประตูถูกผลักเปิด ชายหัวโล้ตัวใหญ่เดินเข้ามา
ทุกคนในห้องลุกขึ้นยืนทันที
ชายหัวโล้มองสำรวจผู้คนรอบหนึ่ง สายตาหยุดอยู่ที่ตัวซูหลิน
"นาย ไฟต์ที่สี่"
"คู่ต่อสู้——" เขาหยุดไปครู่หนึ่ง มุมปากฉีกยิ้มที่ชวนให้คิด "ระดับ 6 เป็นมือเก่า ลงสนามมาแล้วยี่สิบกว่าไฟต์ แพ้แค่สามครั้ง"
ในห้องเงียบไปหนึ่งวินาที
มีคนสูดลมหายใจเย็นเยียบ
ยี่สิบกว่าไฟต์แพ้แค่สามครั้ง? อัตราชนะเท่านี้ ในสนามมวยใต้ดินของหุบเขาอัปยุค ถือเป็นระดับสุดยอดอย่างแน่นอน
สีหน้าซูหลินไร้อารมณ์ แค่พยักหน้า