เขาลุกขึ้นยืน เดินไปที่ประตูด้านข้างของโถงใหญ่ ผลักประตูเข้าไป หลังประตูเป็นทางเดินยาว ท้ายทางเดินคือห้องของเสวี่ยเว่ย เขายืนอยู่หน้าประตู นิ่งเงียบอยู่สองสามวินาที แล้วยกมือขึ้นเคาะประตู
"เข้ามา" เสียงของเสวี่ยเว่ยดังมาจากข้างใน
ราชันโลหิตเพลิงผลักประตูเข้าไป
ราชันโลหิตเพลิงเดินไปข้างหน้าเธอ มองดูเธอ ลูกสาวคนนี้ ถูกเขาตามใจมาตั้งแต่เด็ก อยากได้อะไรก็ให้สิ่งนั้น ไม่เคยเห็นนางอยู่ในสภาพที่พ่ายแพ้แบบนี้มาก่อน
"ยังคิดถึงเรื่องนั้นอยู่อีกเหรอ?" เขาถาม
เสวี่ยเว่ยกัดริมฝีปาก พยักหน้า
"ฉันแพ้" นางพูด เสียงเบามาก "ฉันพาคนลงไปสองคน หนึ่งคนเลเวล 78 หนึ่งคนเลเวล 75 พกไอเทมไปเป็นตั้ง กลับถูกเจ้าถิ่นเลเวล 10 ตีจนต้องหนี"
นางเงยหน้าขึ้น มองดูบิดา
"ท่านพ่อ เขาเป็นใครกันแน่?"
ราชันโลหิตเพลิงนิ่งเงียบไปสองสามวินาที แล้วนั่งลงฝั่งตรงข้ามลูกสาว
"ดูนี่สิ"
เขาส่งลูกแก้วคริสตัลให้ นางรับมาดู ข้อมูลทั้งหมดถูกเรียกขึ้นมา เสวี่ยเว่ยรับมา ก้มหน้ามอง ใบหน้าซีดลงเรื่อย ๆ ซีดลงเรื่อย ๆ จนสุดท้ายขาวราวกับกระดาษ
"รอยแยก 223 แห่ง... หอคอยกระดูกโลหิต... เลเวล 20... ฆ่าเลเวล 90..." นางพึมพำ เสียงสั่นเครือ "นี่... นี่มันเป็นไปได้ยังไง? หกวันก่อนเขามีรอยแยกแค่ 18 แห่ง เลเวล 10 สู้กับเลเวล 78 ได้ หกวัน... แค่หกวัน..."
นางเงยหน้าขึ้น มองดูบิดา ในดวงตาสีแดงโลหิตคู่นั้น เป็นครั้งแรกที่มีความหวาดกลัวปรากฏขึ้น
"ท่านพ่อ ถ้าเขายังเติบโตต่อไป..."
"เพราะงั้น ครั้งนี้ต้องสำเร็จ" ราชันโลหิตเพลิงขัดขึ้น แล้ววางสิ่งของห้าชิ้นบนโต๊ะทีละชิ้นไว้ตรงหน้านาง
เสวี่ยเว่ยมองดูสิ่งเหล่านั้น รูม่านตาหดตัวอย่างรุนแรง
"โซ่ตรวนกาลอวกาศ... กระจกแห่งความจริง... คริสตัลระเบิดเพลิง·ดัดแปลง... โล่แห่งความอมตะ... และ..." สายตาของนางหยุดอยู่ที่แผ่นคำสั่งสีดำนั้น ลมหายใจแทบหยุด "คำสั่งห้ามรักษาระดับกฎ?"