เย็นวันที่สาม
ตอนที่ซูหลินออกมาจากโรงเตี๊ยม ท้องฟ้าด้านตะวันตกยังมีแสงแดงจางๆ เหลืออยู่ที่ขอบฟ้า
ถนนในหุบเขาอัปยุคมีผู้คนมากกว่าตอนกลางวัน พวกเขาสองสามคนมุ่งหน้าไปทางตะวันตก ไม่ต้องถามก็รู้ว่าทุกคนไปสนามมวย สถานที่แห่งนี้ไม่มีสิ่งบันเทิงในตอนกลางคืน มวยเถื่อนเป็นเพียงความสนุกเดียว
ซูหลินปะปนไปกับฝูงชน เดินไปอย่างไม่รีบร้อน
เมื่อเดินไปถึงหน้าอาคารหินที่ไม่มีป้ายชื่อ หัวโล้นและชายหนวดเครายังคงอยู่ตรงนั้น เห็นเขาเข้า หัวโล้นยิ้มกว้างแล้วพูดว่า "เฮ้ ไอ้หนู คืนนี้ยกที่สาม แปดพันคะแนน มั่นใจไหม?"
ซูหลินไม่พูดอะไร เพียงพยักหน้า แล้วเดินผ่านเขาไป
ผลักประตู ลงบันไดไป
ในห้องใต้ดินแน่นไปด้วยผู้คน มากกว่าเมื่อสองวันก่อน ตอนที่ซูหลินเดินลงบันได ก็รู้สึกได้ว่ามีสายตาจำนวนมากจ้องมาที่เขา
"มาแล้ว มาแล้ว! ไอ้หนูนั่นมาแล้ว!"
"ไหน ไหน?"
"คนนั้นไง คนใส่เสื้อขาดๆ เห็นไหม? ใช่เขา คืนก่อนสู้ระดับสี่กับระดับห้าไง!"
"เชี่ย อายุยังน้อยขนาดนี้ เห็นแล้วก็แค่สิบเจ็ดสิบแปด"
"อย่าดูถูกความอายุน้อย เขาแปลกประหลาดมาก ระดับสี่ชกเขาเป็นสิบๆ หมัด ไร้ร่องรอย"
"คืนนี้เขาสู้ยกที่เท่าไหร่?"
"ได้ยินว่ายกที่สาม คู่ต่อสู้ยังไม่ประกาศ"
ซูหลินไม่สนใจสายตาเหล่านั้น เดินตรงไปที่ห้องเล็กๆ นั้น
ผลักประตูเข้าไป ข้างในมีคนนั่งอยู่กว่าสิบคน ระดับตั้งแต่ 4 ถึง 7 เมื่อเห็นเขาเข้ามา สายตาทุกคนหันมามองพร้อมกัน
มีคนพูดเบาๆ ว่า "เขาคือคนนั้น?"
บางคนสายตาซับซ้อน ระคนด้วยความหวาดระแวง
คนหัวโล้นระดับ 5 ที่ถูกหามกลับมาเมื่อวานก็อยู่ด้วย พันผ้าพันแผลอยู่ที่หัว เห็นซูหลินเข้า กลับยิ้มกว้าง แล้วชูนิ้วโป้งให้ "ไอ้หนู เจ๋งจริง"
ซูหลินพยักหน้า แล้วไปนั่งที่มุมห้อง
รออยู่ประมาณยี่สิบนาที
ประตูถูกผลักออก ชายร่างใหญ่หัวโล้นเดินเข้ามา
ทุกคนในห้องลุกขึ้นยืนทันที
ชายร่างใหญ่หัวโล้นกวาดตามองทุกคน สายตาหยุดที่ซูหลินหนึ่งวินาที มุมปากยกยิ้มอย่างมีความหมาย
"คืนนี้มีแปดยก พวกเจ้าแปดคน คนละหนึ่งยก"
เขาชี้ไปที่ชายแข็งแรงระดับ 6: "เจ้า ยกแรก"
แล้วชี้ไปที่ชายผอมระดับ 5 อีกคน: "เจ้า ยกที่สอง"
จากนั้นชี้ไปที่ซูหลิน
"เจ้า ยกที่สาม"