ชั้นที่ 90 ในห้วงอวกาศอันไร้ขอบเขต
ฝ่ามือที่ห้าของมารโลหิตตกลงมา
ตูม!!!
สร้างความเสียหายหนึ่งล้านล้านอีกครั้ง
ซูหลินยืนนิ่งอยู่กับที่ แม้แต่เปลือกตาก็ไม่กระพริบ
วินาทีถัดมา——
[ติดตัว1 ทำงาน: ฟื้นฟูพลังเลือด 100%]
[พลังเลือดปัจจุบัน: 3.1 ล้านล้าน]
เลือดเต็ม
ดวงตาที่ลุกไหม้ของมาร บัดนี้ปรากฏอารมณ์ของมนุษย์เป็นครั้งแรก——
ความหวาดกลัว
มันมีชีวิตอยู่มานับหมื่นปี ผ่านการต่อสู้มากมายนับไม่ถ้วน สังหารศัตรูไปมากมายนับไม่ถ้วน
แต่ไม่เคยเห็นสิ่งนี้มาก่อน
ตีไม่ตาย?
ไม่สิ ทุกครั้งที่ตี มันก็กลับมาเต็มเลือดอีกครั้ง!
มันก้มลงมองตัวเอง
รอยแยกที่อกซึ่งสั่นสะเทือนจากการสะท้อนความเสียหาย ได้ขยายใหญ่จนเห็นแกนกลางที่เต้นอยู่ข้างใน
ห้าฝ่ามือ มันโดนสะท้อนความเสียหายไปห้าล้านล้าน
พลังเลือดทั้งหมดของมันคือหนึ่งสิบล้านล้าน
เหลืออีกครึ่งหนึ่ง
มารเงียบงัน
มันมีชีวิตอยู่นับหมื่นปี เป็นครั้งแรกที่ไม่รู้ว่าควรจะต่อสู้ต่อไปหรือไม่
แต่กฎไม่อนุญาตให้มันหยุด
มันต้องโจมตี
ต้องฆ่าผู้ท้าทายคนนี้ให้ได้
ไม่อย่างนั้น ตายก็คือมันเอง
มารคำรามด้วยความโกรธ ฝ่ามือที่หกตบลงมา!
ตูม!!!
อีกหนึ่งล้านล้าน!
แถบพลังเลือดของซูหลินลดลงหนึ่งช่วง แล้วก็กลับมาเต็มทันที
แถบพลังเลือดของมารลดลงอีกหนึ่งช่วง
ฝ่ามือที่เจ็ด!
ตูม!!!
ฝ่ามือที่แปด!
ตูม!!!
ฝ่ามือที่เก้า!
ตูม!!!
หน้าอกของมารแตกออกอย่างสมบูรณ์ แกนกลางที่เต้นโหวกเหวกโหวกเหวาดูเหมือนจะหลุดออกมาเมื่อไหร่ก็ได้
มันก้มลงมองมนุษย์คนนั้น
มนุษย์คนนั้นยังคงยืนอยู่ที่เดิม แม้แต่ท่าทางก็ไม่เปลี่ยน
ดวงตาคู่นั้น สงบนิ่งราวกับน้ำนิ่ง
มารเข้าใจทันใด
มันไม่แพ้ที่ความแข็งแกร่ง
มันแพ้ที่กฎ ถ้าไม่มีกฎนี้ มันคงวิ่งหนีไปแล้ว
ฝ่ามือที่สิบ!
ตูม!!!
ร่างสูงหนึ่งพันเมตรของมาร ในที่สุดก็ทนไม่ไหว