หล่อนชูนิ้วขึ้นมาสองนิ้ว
“ข้อแรก ระดับความยากสูงกว่ารอยแยกที่นายเคยฟาร์มมาหลายเท่า ตอนอยู่ดาวคราม นายใช้เวลาฟาร์มรอยแยกหนึ่งชั่วโมง แต่ที่นี่อาจต้องใช้เวลาหนึ่งวัน หรืออาจนานกว่านั้น”
“ข้อสอง รางวัลจะไม่ซ้ำกัน ครั้งแรกที่ผ่านด่านจะได้รับสกิลหรือไอเทม ตั้งแต่ครั้งที่สองเป็นต้นไปจะได้รับแค่คะแนน”
ซูหลินพยักหน้า แบบนี้ก็สมเหตุสมผลดี ถ้าผ่านด่านแต่ละครั้งแล้วได้สกิลหนึ่งอย่าง ฟาร์มสักสองสามร้อยครั้งก็คงไร้เทียมทานแล้ว
“ยังมีอีกข้อ” เสวี่ยเว่ยชูนิ้วที่สามขึ้นมา
“รอยแยกแต่ละแห่งมีหอจัดอันดับ ใครใช้เวลาน้อยกว่า ใครได้คะแนนประเมินสูงกว่า ทุกอย่างจะปรากฏอยู่บนนั้น คนจากดาวเคราะห์ระดับสองทุกคนมองเห็นได้”
ขณะพูด มุมปากของหล่อนยกขึ้น เผยแววท้าทายเล็กน้อย
“ก่อนหน้านี้นายฟาร์มรอยแยกไป 223 แห่งบนดาวคราม ไม่มีใครรู้ แต่ที่นี่... นายทำผลงานได้แค่ไหน ทั้งจักรวาลจะได้เห็น”
ซูหลินมองหล่อนโดยไม่พูดอะไร
เสวี่ยเว่ยก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว เงยหน้ามองเขา
“กลัวแล้วหรือ?”
ซูหลินคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ไม่กลัว”
“ไม่กลัวก็ดี” เสวี่ยเว่ยหันหลังเดินไปทางตำหนักของตน เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็หันกลับมา
“พรุ่งนี้ฉันจะพานายไปที่ค่ายกลเคลื่อนย้าย วันนี้ไม่ไปแล้ว นายพักผ่อนให้ดี เตรียมกำลังไว้ให้พร้อม”
หล่อนผลักประตูเดินเข้าไป ก่อนที่ประตูจะปิดลงด้านหลัง
ซูหลินยืนนิ่งอยู่กับที่ มองประตูที่ปิดสนิทแล้วเงียบไปหลายวินาที