“เอ๊ะ?”
ดวงตาของเฉินฟานหรี่ลงทันที ในใจพลันเกิดลางสังหรณ์ไม่ดี
ก่อนวันนี้ เขาไม่เคยรู้มาก่อนด้วยซ้ำว่าที่ท่าเรือมีผู้รับผิดชอบอย่างเปย์หยางอยู่
แต่ผลคืออีกฝ่ายกลับรู้จักหลี่เซียงอวี่ ทั้งยังรู้ว่าพวกเขาเป็นคนไร้ถิ่นฐานทั้งครอบครัว
“กลับไปทำงานได้แล้ว ตั้งใจทำหน่อย ทางที่ดีที่สุดคือทำยอดให้ครบตามกำหนด”
“ครึ่งเดือนก่อน มีประมุขสาขาท่านหนึ่งมาตรวจท่าเรือของเรา ท่านไม่ค่อยพอใจประสิทธิภาพการทำงานของทุกคน”
เปย์หยางส่ายหน้า เอ่ยอย่างมีนัย
กล่าวจบก็เดินจากไป
“ฟึ่บ!”
เฉินฟานเข้าใจแล้ว แววตาพลันเคร่งขรึมขึ้น!
แรกทีเดียวเขาคิดว่าหลี่ปาเทียนหมายปองหลี่เซียงอวี่ จึงแอบกลั่นแกล้งเฉินผิงอาน จนอีกฝ่ายถูกงานหนักบีบให้ตายทั้งเป็น
บัดนี้ถึงได้รู้ว่า สาเหตุที่แท้จริงคือพวกเขาไปล่วงเกินประมุขสาขาที่มาตรวจงานเมื่อครึ่งเดือนก่อน!
คงเป็นการล่วงเกินโดยไม่ตั้งใจ เช่น ขณะขนถ่ายสินค้าเผลอขวางทาง หรือทำฝุ่นฟุ้งใส่ร่างของท่านผู้นั้น
แต่ต้องรู้ไว้ว่า ก๊กงูเขียวอันยิ่งใหญ่มีประมุขสาขาอยู่เพียงหกคนเท่านั้น!
แต่ละคนล้วนเป็นผู้มีอำนาจเหนือคนนับหมื่นอย่างแท้จริง! ครอบครองอำนาจที่เกินกว่าจะจินตนาการ!
พละกำลังส่วนตัวยังแข็งแกร่งแทบฝืนลิขิตสวรรค์ เป็นนักบู๊ผู้ก้าวเข้าสู่วิถีบู๊แล้ว ใช้มือเปล่าฉีกหินก็ยังเป็นเรื่องง่ายดาย!
เพียงขมวดคิ้วเล็กน้อย แสดงความไม่พอใจออกมาเพียงนิด
ก็ไม่จำเป็นต้องกล่าวสักคำ
ย่อมมีลูกน้องลงมือจัดการครอบครัวคนไร้ถิ่นฐานต่ำต้อยอย่างพวกเขา เพื่อเอาใจผู้เป็นนาย!
หมายความว่า แม้หลี่ปาเทียนจะตายไปแล้ว แต่ไม่นานก็จะมีจางปาเทียน หวังปาเทียน หาทางมาสร้างปัญหาให้เฉินฟานอีก
“เพิ่มสภาพร่างกายอีกสักวัน ขนของเสร็จแล้วน่าจะยังเหลือเรี่ยวแรงอยู่มาก