การตัดสินใจของเฉินฟานถูกต้องแล้ว
เซี่ยต้าตั้นหยุดลงแล้ว!
เขาหันกลับมาด้วยสีหน้าเหี้ยมเกรียม แววตาที่จับจ้องเฉินฟานเต็มไปด้วยจิตสังหาร!
สมาชิกก๊กไม่กี่คนนั้นล้วนเป็นคนสนิทที่เขาบ่มเพาะมาหลายปี!
ในฐานะผู้บังคับบัญชาผู้ยิ่งใหญ่ ต้องเผชิญหน้ากับชาวเรือทาสเพียงคนเดียว กลับปกป้องแม้แต่คนสนิทของตนไว้ไม่ได้ ต่อให้เฉินฟานเป็นนักบู๊จริง ๆ แต่หากเรื่องแพร่ออกไป เขาก็ต้องเสียหน้าอย่างย่อยยับ กลายเป็นตัวตลกอย่างแท้จริง!
ที่สำคัญที่สุด เขาเพียงรู้สึกว่าเฉินฟานลื่นไหลเกินไป ราวกับปลาไหลที่โจมตีไม่โดน แต่แท้จริงแล้วไม่เคยคิดว่าตนเองจะแพ้
ร่างกายผอมแห้งเช่นนั้น ดูราวกับทนรับการโจมตีไม่ได้แม้แต่น้อย
เกรงว่าเพียงโจมตีถูกอีกฝ่ายสักครั้ง การต่อสู้นี้ก็จะจบลงได้!
“ตาย!”
เขาตั้งท่าพลังถล่มภูผาขึ้นอีกครั้ง
ราวกับสัตว์ร้ายในร่างมนุษย์ พุ่งตรงเข้าใส่เฉินฟาน!
เฉินฟานไม่ส่งเสียงสักคำ ทิ้งสมาชิกก๊กไว้แล้วเข้ารับมือทันที
“ฟึ่บ ฟึ่บ”
ในช่วงแรก การต่อสู้ระหว่างทั้งสองไม่ต่างจากก่อนหน้านี้เลย
เซี่ยต้าตั้นบุกโจมตีไม่หยุด เฉินฟานหลบหลีกต่อเนื่อง และฉวยโอกาสโต้กลับเป็นครั้งคราว
ทว่าอย่างไรเสีย เซี่ยต้าตั้นก็เป็นนักบู๊อย่างแท้จริง ทั้งยังมีประสบการณ์การต่อสู้ไม่น้อย
เมื่อเวลาผ่านไป จู่ ๆ เขาก็คว้าโอกาสไว้ได้จริง ๆ!
“เจ้าหนู ตายเสีย!”
พลังถล่มภูผากระแทกเข้าที่หน้าอกของเฉินฟานอย่างจัง!
ร่างของเขาถูกกระแทกปลิวไปทันที
เขาพุ่งเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง ดูเหมือนจะกระแทกเข้ากับผนังด้วย จึงเกิดเสียงชนดังสนั่น!
“ฮ่าฮ่า เจ็บหรือไม่? รู้สึกเหมือนกระดูกทั้งร่างจะแหลกสลาย ลุกไม่ขึ้นแล้วใช่หรือไม่?”