แค่จะเล่นด้วยเฉย ๆ ทำไมไล่ไม่เลิก

ตอนที่ 1 ก็บอกว่าแค่เล่นเล่น ไม่เห็นต้องตามไม่ปล่อยแบบนี้เลย

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

"乖乖 ขาเปิดสิ"

ซ่งชิงเจียสมองเบลอ ๆ ได้ยินเพียงประโยคเดียวเท่านั้น

ฝ่ามือของชายหนุ่มร้อนผ่าว ปลายนิ้วขยับเล็กน้อย เธอเจ็บจนสูดลมหายใจ เล็บมือเผลอเกาะหลังเขาโดยไม่รู้ตัว

เขาหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง

"ครั้งแรก?" เสียงทุ้มต่ำ ปนความแปลกใจเล็กน้อย

ซ่งชิงเจียไม่สนใจเขา กลับซบหน้าลงที่ซอกคอเขาแล้วกอดแน่นขึ้น

จูกว่อเย่ว์ลูกกระเดือกขยับ อดใจไม่ไหว ก้มลงจูบเธอ

เริ่มจากมุมปาก เบา ๆ เสียดสีหนึ่งที เธอไม่หลบ เขาจึงดูดริมฝีปากล่างของเธอ ปลายลิ้นแทรกเข้าไป

ซ่งชิงเจียถูกจูบจนหงายศีรษะไปข้างหลัง เขาตามขึ้นมา มือหนึ่งคว้าหลังศีรษะเธอ อีกมือหนึ่งเลื่อนจากเอวขึ้นไปด้านบน

เธอสวมชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำ สายคล้องหลุดลงมา ริมฝีปากเขาก็ตามลงไปด้วย ตกลงบนกระดูกไหปลาร้า กัดเบา ๆ หนึ่งที

ซ่งชิงเจียส่งเสียงครางในลำคอ นิ้วมือสอดเข้าไปในเส้นผมเขา ไม่ได้ผลักออก กลับกดหัวเขาลงมาที่หน้าอกเธอ

ลมหายใจจูกว่อเย่ว์หนักขึ้น

เขาดึงชุดสายเดี่ยวนั้นออก ฝ่ามือทาบลงไป

ผิวเธอเย็น มือเขาร้อน วินาทีที่สัมผัสกัน ร่างเธอหดลงเล็กน้อย

บริเวณที่นิ้วโป้งครูดผ่านราวกับถูกไฟจุด ซ่งชิงเจียกัดริมฝีปากแน่น ไม่ยอมให้ตัวเองส่งเสียงออกมา

"อย่ากัด" เขาแกะริมฝีปากเธอออก เสียงคลุมเครือ "ร้องออกมาสิ"

เธอไม่ได้ร้อง แต่ก็อดไม่ได้ เสียงหายใจหอบขาดเป็นเสี่ยง ๆ ปลายปากเขา

เขาจูบลงไปเรื่อย ๆ จากกระดูกไหปลาร้าถึงหน้าท้อง ปลายลิ้นวนเป็นวงกลม ซ่งชิงเจียแอ่นเอวขึ้น มือกำผ้าปูที่นอนแน่น

"ผ่อนคลาย" เขาพูด น้ำเสียงถือว่าอ่อนโยนทีเดียว

แต่ท่วงท่าของเขากลับไม่อ่อนโยนอย่างน้ำเสียง ดูดุดันและบังคับ

ซ่งชิงเจียเจ็บจนขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่ได้หลบ ยื่นมือไปโอบเอวบางของเขาไว้

จูกว่อเย่ว์ส่งเสียงครางต่ำ ๆ ในลำคอ หน้าผากชนกับของเธอ ลมหายใจทั้งหมดพ่นใส่หน้าเธอ

"เจ็บก็บอกนะ"

"เงียบไปเลย จะทำก็ทำให้เสร็จ ๆ ไป"

เขายกคิ้วขึ้น ยิ้มบาง ๆ : "รับทราบ"

เสียงนั้นเพิ่งจบลง เสียงของซ่งชิงเจียก็แตกสลายอีกครั้ง

เพราะนึกว่าผู้หญิงใต้ร่างเป็นครั้งแรก เขาจึงไม่ทำหนักหนาเกินไปนัก

แต่ถึงเขาจะเกรงใจ ซ่งชิงเจียกลับทนความรู้สึกค้างคาแบบนี้ไม่ไหว เล็บมือกดที่หลังเขา ปีนขึ้นไปกระซิบข้างหู : "กินข้าวไม่อิ่มหรือไง?"

จูกว่อเย่ว์หายใจหอบหนึ่งที : "คุณหาเรื่องเอง"

หลังจากนั้นก็ไม่สามารถบรรยายได้อย่างละเอียดอีกต่อไป...

ซ่งชิงเจียกดเสียงครางในปากไว้ไม่อยู่เลย เธอเลยเอื้อมมือไปคล้องคอชายหนุ่ม แล้วซบลงไปกัดที่ลูกกระเดือก คาง และริมฝีปากเขาอย่างไม่เป็นระเบียบ

จูกว่อเย่ว์ปล่อยให้เธอกัด มือบีบเอวเธอ ทุบกระดูกแข็ง ๆ ของเธอให้แหลกละเอียด

ปลายเท้าของหญิงสาวเกร็งตรง นิ้วเท้าม้วนงอแล้วก็แผ่ออก ทนไม่ไหวจนครางออดอ้อน

โอบกอดกันจนสุดชีวิต

ก่อนจะสลบไป ซ่งชิงเจียดูเหมือนจะได้ยินเสียงครางต่ำ ๆ เซ็กซี่ของชายหนุ่ม : "บอกชื่อเธอหน่อยสิ..."

แต่เธอไม่มีแรงจะพูดแล้ว

ต่อให้มีแรง เธอก็จะไม่บอกหรอก

ใครจะไปบอกชื่อตัวเองให้กับคนที่ค้างคืนกันแค่ชั่วข้ามคืนฟรี ๆ ล่ะ กลัวจะอยู่อย่างสงบสุขเกินไปหรือไง?

...

แสงแดดจ้า

ซ่งชิงเจียลืมตาขึ้น อาการปวดหัวจากการเมาค้างยังมาไม่ถึง ร่างกายตื่นก่อน

ปวดเมื่อย

อ่อนเปลี้ย

ความซ่า ๆ ชาจากในกระดูกซึมออกมา

เธอนอนนิ่งไม่ขยับ แต่ในสมองเริ่มย้อนภาพวินาทีเมื่อคืนที่ทำให้ใจสั่นและหน้าแดง

น้ำหนักที่ทับลงมา อุณหภูมิที่ร้อนผ่าวของฝ่ามือ แรงที่ราวกับจะทำให้เธอแหลกสลาย และเสียงนั้น

"..."

ซ่งชิงเจียหลับตาลง ใบหูเริ่มร้อน

เหล้าเป็นของเสียจริง ๆ

เธอไม่ได้กลับบ้านมาหลายปี ครั้งนี้เพราะงานย้าย ที่ไหนได้กลับได้วันหยุดยาวสามเดือนเป็นของแถม เพื่อนสนิทเซินหลิงอี้ลากเธอออกมาดื่มเหล้า บอกว่าจะชดเชยสองปีที่ไม่ได้เจอกันให้ครบ

กลุ่มเพื่อนวัยเด็กมารวมตัวกัน ดื่มไปดื่มมาก็เมากันหมด

ต่อมาเธอเดินโซเซออกจากห้องน้ำ ก็ชนเข้ากับผู้ชายคนนี้พอดี

บางทีอาจเป็นเพราะแสงไฟมันชวนเคลิ้ม หรือบางทีเขาหน้าตาตรงใจเธอเกินไป

สรุปคือ มันกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว

แต่...

ต้องยอมรับว่า สุขจริง ๆ นั่นแหละ

ไม่รู้ว่าเขาฝึกมาแบบไหน เอวเหมือนใส่เครื่องยนต์มา เรียกยังไงก็ไม่หยุด

ใครจะไปรู้ว่าเธอโดนจัดการไปกี่รอบ

ซ่งชิงเจียนวดขมับ หันไปมองห้องหนึ่งที พื้นมีหมอนสองใบกลิ้งอยู่ เสื้อผ้ากองรวมกันยับเยินอยู่บนพรม

ผ้าม่านดึงแค่ครึ่งเดียว แสงแดดส่องรอยเลอะเทอะต่าง ๆ บนพรมเห็นชัดเจน

ซ่งชิงเจียไม่กล้ามอง ห่มผ้านั่งลุกขึ้น

ร่างกายบนตัวสะอาดผิดปกติ ไม่มีความเหนียวเหนอะหนะ แม้แต่ความไม่สบายตัวหลังมีอะไรกันก็เบาลงไปมาก

เธอสลบไปแล้วตอนหลัง แล้วที่ช่วยเช็ดตัวให้ก็มีเพียง...

เธอชะงักไปครู่หนึ่ง เบนสายตามองคนข้าง ๆ

ชายหนุ่มนอนตะแคง ผ้าห่มคลุมแค่ถึงเอว เส้นเอวบางแน่นทอดยาวลงไป กล้ามเนื้อหน้าท้องเป็นแผง ๆ สัมผัสมือเยี่ยมมาก เมื่อคืนเธอลูบแล้วลูบอีก ถูกใจจนวางไม่ลง

บนไหล่มีรอยแดง ๆ อยู่สองสามเส้น ก็เป็นฝีมือเธออีกเช่นกัน

ใบหน้าซุกอยู่ในหมอนครึ่งใบ หลับได้สบายใจ

เส้นข้างใบหน้าเขาคมชัด กระดูกคิ้วสูง ริมฝีปากบางยกมุมเล็กน้อย ขนตายาว ตอนหลับยังมีความเจ้าเล่ห์ปนอยู่

ซ่งชิงเจียมองเห็นหน้าเขาชัดเจน ก็ชะงัก

จูกว่อเย่ว์

เธอรู้จักเขา

หรือพูดให้ถูกคือ ใครก็ตามที่ใช้อินเทอร์เน็ต ไม่มีใครไม่รู้จักเขา

คุณชายรองแห่งตระกูลจูในเมืองหลวง ลูกชายคนเล็กที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีในตระกูลใหญ่ ฐานะสูงศักดิ์และเลื่องชื่อ

แต่ไม่ใช่ว่านี่คือเหตุผลหลักที่ทำให้เขาโด่งดังเป็นพลุแตก

เขาเป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่ง นักแข่งระดับตำนานในสนามแข่ง คว้าแชมป์โลกสามสมัยซ้อน ยิ่งกว่านั้นยังเป็นนักแข่งจีนคนเดียวที่ได้ขึ้นโพเดียมสูงสุด ใช้ความสามารถคนเดียวจุดกระแสคลั่งไคล้กีฬาแข่งรถไปทั่วประเทศ

เธอเคยเห็นบทสัมภาษณ์เขา หนุ่มหล่อรูปงามหมุนแหวนบนนิ้วอย่างไม่ใส่ใจ นักข่าวถามว่ามีแฟนหรือยัง เขายิ้มครึ่ง ๆ กลาง ๆ ตอบว่า "ฉันจะอยู่กับรถของฉันไปตลอดชีวิต"

ไปได้ยังไงถึงเป็นเขา?

ความตกใจของซ่งชิงเจียคงอยู่แค่หนึ่งวินาที แล้วก็เปิดผ้าห่มลุกจากเตียงอย่างใจเย็น

เท้าเพิ่งจะเหยียบพรม ต้นขาอ่อนก็ไม่มีแรง เกือบคุกเข่าลงไปแล้ว

เธอประคองขอบเตียงไว้ แช่งออกมาคำหนึ่ง

แต่ที่เมื่อคืนความสามารถของชายหนุ่มเหนือชั้นขนาดนี้ก็มีคำอธิบายแล้ว นักแข่งรถสูตรหนึ่งร่างกายแข็งแรงสูสีกับนักบินขับไล่ไงล่ะ

บนตัวมีรอยฟกช้ำเป็นจ้ำ ๆ กระดูกไหปลาร้ามีรอยแดงอยู่จุดหนึ่ง เอวสองข้างเป็นรอยเขียวช้ำรูปนิ้วมือ เธอก้มลงมอง รอยที่หน้าอกลึกที่สุด คนนี้ไม่เกรงใจกันจริง ๆ เลย

เขาทำกับรถของเขาเองแบบหยาบ ๆ แบบนี้ด้วยหรือเปล่านะ? ซ่งชิงเจียอดบ่นในใจไม่ได้

ชุดสายเดี่ยวถูกโยนไว้ที่หน้าประตูห้องน้ำ สายคล้องขาดไปหนึ่งเส้น

ใส่ไม่ได้แล้ว

ซ่งชิงเจียมองชายหนุ่มที่ยังหลับอยู่บนเตียงอย่างไม่พอใจ ก้มลงเก็บเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาที่ถูกโยนไว้บนพื้น ใส่

ใหญ่เกินไปไม่เข้าร่าง ปลายเสื้อยาวเกือบถึงเข่าเธอ

เธอดึงเข็มขัดของเขาออกมารัดเอว จัดทรงแล้ว มองตัวเองในกระจก ก็พอจะออกจากห้องไปได้บ้าง

ไม่เลว เธอพอใจมาก

ส่วนกางเกง เธอก็ใจกว้างเหลือไว้ให้เขาละกัน

ซ่งชิงเจียจัดผมในกระจกอีกที หันไปหยิบโทรศัพท์กับกระเป๋า แล้วเปิดประตูออกไปโดยไม่หันกลับมามอง

ในทางเดินเงียบสงบ เหลือเพียงเสียงส้นเท้าเดินกระทบพรมดังอู้อี้

ประตูปิดลงด้านหลัง

ก็แค่หลับกับคนหน้าตาดีคนหนึ่ง เธอไม่ได้ขาดทุน

หมายเหตุการอ่าน:

1. พระเอกไม่มีต้นแบบ ถ้าจะให้มี ก็คือรวมทุกอย่างของเลข 44163363

2. บริสุทธิ์ทั้งคู่ บริสุทธิ์ทั้งคู่ บริสุทธิ์ทั้งคู่ ไม่พูดเยอะแล้ว ณ ตอนนี้ผู้เขียนรับไม่ได้อย่างสิ้นเชิงกับทั้งสองฝ่ายที่มีแฟนเก่าหรือคนคุยเก่า

3. เกี่ยวกับวงการแข่งรถมีรายละเอียดสมมติค่อนข้างมาก ถ้าเป็นแฟนคลับกีฬาแข่งรถอย่าถือสา

4. นิยายหวานบริสุทธิ์ ผลงานจินตนาการล้วน ๆ แนะนำว่าอ่านแบบไม่ต้องคิดมาก

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป