แม่ทัพใหญ่พิทักษ์แผ่นดินถูกไส้ศึกทรยศ แผนการเคลื่อนทัพรั่วไหลจนถูกกองทัพศัตรูซุ่มโจมตี เขาถูกธนูนับหมื่นยิงทะลุร่าง สิ้นใจอย่างอนาถกลางสนามรบ
ในหนังสือไม่ได้เขียนไว้ว่าไส้ศึกเป็นใคร หรือผู้ใดเป็นคนปล่อยข่าว เพียงกล่าวถึงอย่างรวบรัด
ยามจวนแม่ทัพพิทักษ์แผ่นดินกำลังโศกเศร้า องค์ชายรองกลับนำทหารบุกเข้ามา ก่อนตรงไปยังห้องหนังสือและค้นพบจดหมายที่ใช้ติดต่อสมคบกับศัตรูในซอกหลืบมุมห้องได้อย่างแม่นยำ
ราวกับรู้อยู่ก่อนแล้วว่าจดหมายฉบับนั้นซ่อนอยู่ที่ใด เพียงหาเหตุผลนำมันออกมาเท่านั้น
สิ่งที่นางไม่เข้าใจที่สุดคือ หลังองค์ชายรองขึ้นครองราชย์สำเร็จ พระบัญชาฉบับแรกที่ประกาศกลับเป็นการสร้างสัมพันธ์อันสงบกับถูเจวี๋ย และลงนามใน ‘สัญญาเว่ยเหมิง’
เขามอบเสบียงให้อีกฝ่ายมากกว่าหมื่นตัน ทั้งผ้าไหมและผ้าหลายพันพับ เครื่องเคลือบก็มีมากมายนับไม่ถ้วน กระทั่งเมืองนับร้อยแห่งยังยกให้อีกฝ่าย
ดูคล้ายทำตามคำมั่นสัญญา หรือไม่ก็ถูกอีกฝ่ายจับจุดอ่อนไว้
ถ้าเป็นยุคปัจจุบัน นี่ก็คือสนธิสัญญาที่ไม่เป็นธรรมอย่างชัดเจน คงถูกชาวเน็ตรุมประณามจนเละไม่มีชิ้นดีไปแล้ว
หลังอ่านมาถึงตรงนั้น นางก็รู้สึกว่าหนังสือเล่มนี้ชวนคลื่นเหียน
ไม่คิดเลยว่าตนจะมีวาสนากับหนังสือเล่มนั้นถึงเพียงนี้ เรื่องทะลุมิติมาอยู่ในหนังสือจะเกิดขึ้นกับตัวเอง ยิ่งไม่คาดคิดว่าจะกลายเป็นตัวประกอบหญิงหมายเลขสองที่ต้องตายในเรื่อง
บานหน้าต่างเปิดแง้ม ลมหนาวเย็นพัดเข้ามา ดึงเสิ่นชิงเหอกลับจากภวังค์
นางไม่เพียงทะลุมิติมาอยู่ในร่างตัวประกอบหญิงหมายเลขสองในหนังสือ แต่ยังใกล้จะต้องเผชิญชะตาบิดาและพี่ชายสิ้นชีพกลางสนามรบ ก่อนทั้งตระกูลจะถูกประหาร
นี่มันเปิดฉากมาก็วิกฤตสุด ๆ
สวรรค์กำลังกลั่นแกล้งฉันอยู่หรือไง
ไม่ได้ ฉันจะนั่งรอความตายอยู่ตรงนี้ไม่ได้ เพื่อรักษาชีวิตน้อย ๆ นี้ไว้ ฉันต้องหาทางพลิกชะตาอันน่าเวทนาของจวนแม่ทัพให้ได้
นางเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นผลทับทิมสีแดงสดห้อยอยู่บนต้นทับทิมนอกเรือน
นางพอจะเดาได้ว่าเวลานี้คงเข้าสู่ปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว อีกไม่นานทั่วทั้งแคว้นต้าฉิ่งจะประสบภัยหิมะตกหนักครั้งใหญ่ที่หาได้ยากในรอบร้อยปี
เพราะภัยพิบัติครั้งนั้น ขุนนางกับพ่อค้าร่วมมือกันฉวยโอกาสขึ้นราคาข้าวจนแพงลิบลิ่ว
ชาวบ้านทั่วไปซื้อข้าวไม่ไหว บ้านเรือนก็ถูกหิมะถล่มทับ เสื้อผ้าขาดแคลน อาหารไม่พอกิน สัตว์เลี้ยงนับไม่ถ้วนหนาวตาย
ทั่วทั้งแผ่นดินจมอยู่ในเงามืดของภาพ ‘จวนขุนนางสุราหอมเนื้อหอม ส่วนชาวบ้านหนาวตายเกลื่อนถนน’
มีเพียงขุนนางและพ่อค้าข้าวในแต่ละพื้นที่ที่กอบโกยเงินทองจนเต็มกระเป๋า
เสิ่นชิงเหอโกรธจนใบหน้าแดงก่ำ กำมือแน่น สมองแล่นเร็วจี๋ พยายามคิดหาหนทางแก้สถานการณ์นี้
บิดาของร่างเดิมเป็นแม่ทัพใหญ่พิทักษ์แผ่นดิน ห้าวหาญชำนาญศึก ปฏิบัติต่อเหล่าทหารใต้บังคับบัญชาด้วยใจจริง รักใคร่ประหนึ่งบุตรของตน
เมื่อทหารเสียชีวิตในสนามรบ ราชสำนักไม่มอบเงินชดเชยให้ เขาก็ควักเงินส่วนตัวส่งไปให้ครอบครัวของทหารเหล่านั้น
หลังชนะศึก ทรัพย์สินที่ยึดมาได้ก็แบ่งให้เหล่าทหารใต้บังคับบัญชาทั้งหมด หรือไม่ก็นำไปจัดซื้อเสบียงและเครื่องนุ่งห่มกันหนาวให้กองทัพ
ราชสำนักให้ความสำคัญกับฝ่ายบุ๋นมากกว่าฝ่ายบู๊ ไม่ใส่ใจเหล่าทหารที่รักษาชายแดนและเมือง เสบียงที่ส่งลงมาเมื่อผ่านการหักหัวคิวหลายทอด ก็เหลือถึงมือทหารเพียงน้อยนิด
แม้แต่ปากท้องขั้นพื้นฐานยังยากจะดูแลให้ทั่วถึง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการต้านทานถูเจวี๋ยที่รุกรานชายแดนทางใต้อยู่เนือง ๆ
เสิ่นเชียนหวยเป็นคนอารมณ์ร้อน เคยทะเลาะกับเสนาบดีกรมคลังเรื่องนี้อยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่เป็นผล สุดท้ายจึงทำได้เพียงควักเงินส่วนตัว นำทรัพย์สินของตนมาอุดส่วนที่ขาด
หลังคอยสนับสนุนเช่นนี้มาหลายปี เงินในจวนแม่ทัพพิทักษ์แผ่นดินก็ขาดแคลน ฮูหยินผู้เฒ่าจำต้องขายทรัพย์สินในจวน เพื่อนำเงินไปสนับสนุนทัพสกุลเสิ่นหนึ่งแสนนาย
เมื่อพร่องเงินทองไปหลายปี จวนแห่งนี้ก็แทบไม่เหลือทรัพย์สินให้หมุนเวียน
เสิ่นชิงเหอรู้สึกปวดศีรษะราวกับจะแตก นางอดสงสัยอีกครั้งไม่ได้ว่าสวรรค์กำลังกลั่นแกล้งนาง ผลักนางไปสู่ทางตายชัด ๆ
ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบหญิงหมายเลขสองก็ว่าแย่แล้ว ยังต้องตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบากเช่นนี้ คิดแล้วก็ปวดหัวเหลือเกิน
«ชิงเหอ ลูกแม่ เจ้าอย่าเป็นอะไรไปเด็ดขาด หากเจ้าเป็นอะไรขึ้นมา แม่ก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกแล้ว ฮือ ๆ...»
เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของสตรีงามผู้หนึ่งดังมาจากในลาน ก่อนเจ้าตัวจะมาถึงเสียอีก ดึงเสิ่นชิงเหอกลับสู่ความเป็นจริง
เรื่องทะลุมิติค่อยว่ากันทีหลัง จัดการสถานการณ์ตรงหน้าก่อนดีกว่า
เพราะอีกไม่นาน ข่าวว่าบิดาซึ่งอยู่ไกลถึงชายแดนพ่ายศึกและสิ้นชีพก็จะมาถึง
จากนั้นพี่ใหญ่จะตกหน้าผา ส่วนพี่รองนำทัพสกุลเสิ่นหนึ่งแสนนายต้านทานศัตรูอย่างยากลำบาก ทว่าท้ายที่สุดก็รอเสบียงจากราชสำนักไม่ไหว สิ้นเสบียงและกระสุนจนต้องตาย
เสิ่นชิงเหอเป็นคนรักพวกพ้องยิ่งนัก เมื่อทะลุมิติมาเป็นคุณหนูใหญ่แห่งจวนแม่ทัพพิทักษ์แผ่นดิน และครอบครองร่างของเจ้าของเดิมแล้ว นางก็เป็นสมาชิกคนหนึ่งของสกุลเสิ่น
บิดาและพี่ชายบัญชาทัพสกุลเสิ่นหนึ่งแสนนายหาญกล้าต้านศัตรู แต่กลับต้องพบจุดจบอันโหดร้ายถึงเพียงนี้ จะให้นางกล้ำกลืนความแค้นนี้ลงไปได้อย่างไร
ไม่ได้!
นางต้องหาทางพลิกสถานการณ์ทั้งหมดให้ได้
ในเมื่อนางทะลุมิติมาแล้ว ตัวเอกในหนังสือก็ต้องเปลี่ยนคน อย่างน้อยก็ห้ามให้องค์ชายรองสมปรารถนา ขึ้นครองบัลลังก์ให้ได้
สตรีงามตรงหน้าร้องไห้จนสะอึกสะอื้น นางคือฟางหว่าน ฮูหยินเอกผู้ดูแลจวนแม่ทัพพิทักษ์แผ่นดิน
นางรักและทะนุถนอมบุตรสาวเพียงคนเดียวอย่างเสิ่นชิงเหอผู้เป็นเจ้าของร่างเดิมจนสุดหัวใจ
เสิ่นชิงเหอไม่เคยได้รับความรักจากมารดามาก่อน พอมองสตรีผู้นี้ หัวใจก็พลันอ่อนยวบ น้ำเสียงของนางจึงอ่อนโยนลงอย่างอดไม่ได้
«ท่านแม่ ข้าไม่เป็นไร ท่านอย่ากังวล»
«เหอเอ๋อร์ เหตุใดเจ้าจึงคิดทำเรื่องโง่เขลาเช่นนั้น องค์ชายรองมิใช่คู่ครองที่เหมาะสมกับเจ้า ต่อไปอย่าทำเรื่องโง่เขลาเช่นนี้อีก»
ฮูหยินเสิ่นร้องไห้จนดวงตาบวมช้ำ ใบหน้างดงามล้ำเลิศยังมีคราบน้ำตา ใต้ขอบตาปรากฏเงาคล้ำเป็นแถบ
เป็นเพราะตรากตรำเกินไป
เมื่อเห็นมารดาที่รักและห่วงใยนางจากใจจริง หัวใจแข็งกระด้างของเสิ่นชิงเหอก็พลันอ่อนโยนลง