สามีแห่งดินแดนรกร้างที่ส่งคะแนนให้เธอ ยังช่วยทำงานบ้านอีกด้วย!
ดีเหลือเกิน!
ในความทรงจำ ที่บ้านของร่างเดิม พ่อหลายคนต่างหากที่ทำงานมากที่สุด
แถมไม่มีวันทรยศอีกด้วย! กฎหมายกำหนดว่าพอแต่งงานแล้วจะถือครอบครัวเป็นหน่วยพื้นฐาน! ร่ำรวยไปด้วยกัน! ล่มจมไปด้วยกัน! ผูกพันเป็นผู้เดียว!
ยิ่งไปกว่านั้น การทรยศและการนอกใจก็เป็นสิ่งต้องห้ามอย่างเด็ดขาด! ความผิดรุนแรงถึงขั้นถูกริบสิทธิพลเมือง แม้แต่ลูกหลานก็ไม่รอด! ต้องไปอาศัยอยู่ในชุมชนแออัด!
การกระทำที่เหนื่อยเปล่าแบบนี้ในดินแดนรกร้างแทบไม่มีใครกล้าทำ แน่นอนว่าก็ยังมีคนแปลก ๆ อยู่บ้าง ก็เพราะต่อให้อยากอยู่ การมีชีวิตรอดก็ยากพออยู่แล้ว!
คิดจบ หลินไม้ไม้ก็รีบดุ้นเข้าไปในมิติส่วนตัวทันที
“ปิ๊ง! ปลอดรังสี! แนะนำให้บริโภคให้มากที่สุด!”
“ปิ๊ง! ปลอดรังสี! แนะนำให้บริโภคให้มากที่สุด!”
.....
สุ่มตรวจผลผลิตในมิติส่วนตัว ดีเหลือเกิน!
โลกดินแดนรกร้างแทบไม่มีพืชปลอดรังสีเหลืออยู่แล้ว ส่วนใหญ่ต้องปลูกเพาะเลี้ยงได้ทีละนิดด้วยมือของผู้มีพลังสายไม้
ดินในดินแดนรกร้างแทบไม่มีดินปลอดรังสีแล้ว น้ำที่ผู้มีพลังสายน้ำปล่อยออกมาเป็นน้ำปลอดรังสี การปลูกแบบไฮโดรโปนิกส์จึงเป็นทางเดียวที่จะได้ผลผลิตปลอดรังสี
หลอดน้ำอาหารที่ถูกที่สุดหนึ่งหลอดต้องแลก 1 คะแนน คนเก็บของทิ้งบางคนออกไปทั้งวันก็อาจไม่ได้อะไรเลย คนธรรมดาในดินแดนรกร้างจึงยากจนกันถ้วนหน้า
“ปิ๊ง! ระบบสวัสดิการเดินทางข้ามภพ 1688 เดินทางมาถึงแล้ว”
“อะไรนะ? ระบบเหรอ? ทำไมไม่ถามเราก่อนว่าจะผูกไหมล่ะ?”
“หนูน้อย เราคือผู้มอบสวัสดิการ มาช่วยเหลือมนุษย์ที่ข้ามภพมายังโลกยากลำบาก ช่วยให้พวกคุณอยู่รอดได้เร็วขึ้น แป๊บนึงเราต้องไปแล้วนะ!”
ในใจระบบ 1688 คิดว่า อย่าแก่ตายกันเร็วขนาดนั้นสิ ไม่อย่างนั้นโควตาไม่พอ ฉันต้องออกไปตามหาใหม่ ต้องทำงานล่วงเวลาอีก! ใครอยากทำงานล่วงเวลากันล่ะ!
“งั้นเราได้สวัสดิการอะไรบ้าง?” ขนแกะอยู่ตรงหน้าไม่เก็บก็บ้าแล้ว!
“ปิ๊ง ตรวจพบว่าผู้ใช้หลินไม้ไม้มีมิติส่วนตัวอยู่แล้ว คุณจะได้รับแพ็กเกจมือใหม่ 1 ชุด และสุ่มรางวัล 2 ครั้ง”
“ขอถามหน่อย พวกคุณคำนวณกันยังไง?”
“คุณหลินไม้ไม้ ตามข้อบังคับของสำนักงานบริหารกาลอวกาศ ผู้ข้ามภพทุกคนจะได้รับแพ็กเกจมือใหม่มาตรฐาน 1 ชุด จากนั้นพิจารณาอายุขัยที่เหลือของผู้ใช้ โลกปลายทาง และภาวะครอบครัว แล้วชดเชยจำนวนครั้งการสุ่มรางวัล”
“โลกเดิมของคุณยังมีอายุขัยเหลืออยู่ ถือเป็นเหตุการณ์ข้ามภพที่เกิดขึ้นได้ยาก ได้รับการสุ่มรางวัล 1 ครั้ง บวกกับการข้ามจากโลกพัฒนาแล้วปี 21 มายังดินแดนรกร้างที่สิ่งแวดล้อมน่าหนักใจ ได้รับเพิ่มอีก 1 ครั้ง และเดิมคุณก็เป็นแค่สาวธรรมดาจากครอบครัวธรรมดา ร่างปัจจุบันก็หน้าตาเหมือนเดิมไม่ต่างกัน จึงไม่มีการชดเชย รวมเป็น 2 ครั้ง”
“เจ้าระบบนี่ ฉันทุกข์ใจจริง ๆ ดินแดนรกร้างแบบนี้จะอยู่รอดยังไงกัน!”
“คุณหลินไม้ไม้ อย่ามารำบอกมากลัวหมอนั่นนักเลย ฉันตรวจพบแล้วว่าคุณมีมิติส่วนตัวติดตัว จุดเริ่มต้นดีกว่าผู้ข้ามภพส่วนใหญ่แล้ว ฉันทำตามข้อบังคับอย่างเคร่งครัด พวกเราก็มีการตรวจสอบนะ”
“ก็ได้” หลินไม้ไม้คิดในใจว่าถ้าเข้มงวดตามกฎขนาดนั้น ก็ไม่มีทางเลือก ทำได้แต่เพียงขอให้ดวงตัวเองดีหน่อย ๆ
“คุณหลินไม้ไม้ คุณลองดูหน้าสถานะส่วนตัวของคุณก่อนได้นะ”
ต้องให้เหล่าผู้ใช้ดูสภาพตัวเองที่อ่อนแอเสียก่อนถึงจะได้สุ่มรางวัล อย่างนี้เท่านั้นที่จะมองเห็นช่องว่างได้!
“คุณแค่นึกในหัวว่าจะเปิดหน้าระบบ อันนี้ก็เป็นสวัสดิการของผู้ข้ามภพทุกคนเหมือนกัน เพื่อให้ทุกคนรู้จักสภาพตัวเองได้เร็วขึ้น หน้าสถานะส่วนตัวนี้จะติดตัวคุณไปตลอดชีวิต”
หน้าสถานะส่วนตัว
ชื่อ: หลินไม้ไม้
สถานะ: ค่ารังสี 38 (รังสีระดับปานกลาง)
ค่าพื้นฐาน
ค่าโชค: 5 (ค่าเฉลี่ยคนทั่วไป 5)
สรีรภาพ: 3 (ค่าเฉลี่ยคนทั่วไป 5)
ความคล่องแคล่ว: 6 (ค่าเฉลี่ยคนทั่วไป 5)
จิตใจ: 4 (ค่าเฉลี่ยคนทั่วไป 5)
พละกำลัง: 3 (ค่าเฉลี่ยคนทั่วไป 5)
ผู้มีพลังขั้นหนึ่งอยู่ที่ 10+ ขั้นสองอยู่ที่ 100+ ขั้นสามอยู่ที่ 1000+ ไล่เรียงขึ้นไป
*ตั้งค่าของเรื่องนี้: รังสี 0-30 ระดับเบา, 31-60 ระดับปานกลาง, 61-90 ระดับรุนแรง, 91-100 ระดับหายนะ สติสัมปชัญญะสิ้นเชิง คลั่งอาละวาดจนเสียชีวิตได้ทุกเมื่อ
“อ่อนแอขนาดนี้เลยเหรอ?” หลินไม้ไม้ก็รู้ว่าตัวเองจะอ่อนแอ แต่ไม่คิดว่าจะอ่อนแอถึงขั้นนี้!
“คุณหลินไม้ไม้ กรุณายอมรับความจริงด้วยเถิด!” เจ้าระบบพูดอย่างประชดประชัน
กรุณาสุ่มรางวัลโดยเร็ว ฉันยังต้องไปให้บริการผู้ข้ามภพคนต่อไป”
“ก็ได้ สุ่มเลย เดี๋ยวนี้แหละ”
“หยุด!” พอหลินไม้ไม้สั่งหยุด ลูกแก้วเรืองแสงก็ผุดขึ้นมาก้อนหนึ่ง
ขอแสดงความยินดี คุณได้รับบูสต์ดวงชะตา
“หยุด!”
ขอแสดงความยินดี คุณได้รับพลังสายไม้
หลินไม้ไม้ได้ลูกแก้วเรืองแสงสองก้อนและแพ็กเกจมือใหม่หนึ่งชุด
เธอเปิดแพ็กเกจมือใหม่ดู ข้างในมียาล้างมารร่าง 2 เม็ด ยาฟื้นฟู 2 เม็ด ม้วนสัญญา 1 แผ่น ขนมปังไอน้ำ 100 ชิ้น เสี่ยวหลงใส้เนื้อ 100 ชิ้น ผักกวางตุ้ง 100 กิโลกรัม แอปเปิล 100 ผล และลูกแพร์ 100 ผล
แต่ทำไมแอปเปิลกับลูกแพร์ถึงได้ใหญ่ขนาดนี้เนี่ย รุ่นพองโตเลย ผลเนื้อหนึ่งหนักถึงหนึ่งกิโลกรัม
“ของกินและผลไม้ในแพ็กเกจมือใหม่ล้วนเป็นรุ่นฉบับดินแดนรกร้าง ระบบหลักจึงปล่อยออกมาให้เหมาะสม เพื่อให้มือใหม่ปรับตัวได้ง่ายขึ้น”
“ระบบหลักพวกคุณดีจัง!”
“ถุงเล็ก ๆ สำหรับใส่แพ็กเกจนี่เป็นถุงจักรวาลจากโลกนักบวช จุได้ 100 ลูกบาศก์เมตร เวลาข้างในหยุดนิ่ง ถือเป็นสวัสดิการของมือใหม่ทุกคน”
“บวกกับยาล้างมารร่างคนละ 2 เม็ด ใช้ชำระเส้นเอ็นและกระดูก ช่วยปลุกพรสวรรค์ และยาฟื้นฟู 2 เม็ด ไว้ช่วยชีวิตได้ 2 ครั้ง นี่คือสวัสดิการที่ระบบหลักมอบให้มือใหม่ทุกคน”
“พวกคุณดีเกินไปแล้ว ขนาดนี้ใครจะไม่พุ่งทะยานกันล่ะ”
“เจ้าระบบนี่ พลังสายไม้ของฉันใช้เร่งการเจริญเติบโตได้ไหม?”
“ใช้เร่งได้ แต่แนะนำให้แลกเปลี่ยนด้วยของที่มีอยู่จริงในโลกนี้ เผื่อโดนจับไปผ่าช้ำหน่อยก็ยุ่ง”
“เจ้าระบบนี่ ม้วนสัญญาอันนี้ใช้ยังไง?”
“ม้วนนี้ก็เพื่อคุ้มครองพวกคุณนั่นแหละ แค่ตกลงเนื้อหากันเรียบร้อยแล้วเขียนลงไป ใช้พลังจิตก็พอ จากนั้นให้คู่สัญญาทุกคนหยดเลือดคนละหนึ่งหยดก็เสร็จ อยู่ภายใต้การคุ้มครองของวิถีแห่งสวรรค์ ใครก็ผิดสัญญาไม่ได้”
“ของดีจริง ๆ ก็กำลังหนักใจอยู่พอดี มิติส่วนตัวแบบนี้เป็นไปได้ไงที่จะไม่ใช้ แถมมันมีความลับอยู่มากมาย อนาคตแต่งงานแล้วต้องอยู่ด้วยกันยาวนาน เผลอ ๆ อาจโดนรู้ความลับก็ได้”
“พลังจิตใช้ยังไง?”
“พูดง่าย ๆ ก็คือคิดด้วยหัว! พอกินยาล้างมารร่างแล้วดูดซับพลังสายไม้เข้าไป พลังจิตก็จะสูงขึ้นเอง”
“แล้วลูกแก้วเรืองแสงสองก้อนนี่ ก้อนหนึ่งคือดวงชะตา อีกก้อนคือพลังสายไม้ ใช้ยังไง?”
เพิ่งพูดจบ ก็รู้สึกเหมือนมีแรงลมพัดหวดลูกแก้วทั้งสองเข้าไปในร่างของเธอ
“คุณหลินไม้ไม้ ขอให้มีความสุข หากมีคำถามอื่น ส่งจดหมายมาที่ฉันได้ ฉันจะตอบเมื่อมีเวลา”
“เดี๋ยวก่อน ฉันจะส่งจดหมายที่ไหนให้คุณล่ะ?”
“ใต้หน้าสถานะส่วนตัวจะมีสัญลักษณ์จดหมาย แค่นึกในใจว่าจะส่งจดหมายก็เรียบร้อย ลาก่อนนะคุณหลินไม้ไม้”
พูดจบระบบก็หายลับไปเงียบ ๆ หลินไม้ไม้เรียกยังไงก็ไม่โผล่ออกมาอีกเลย
หลินไม้ไม้มองผลไม้ฉบับดินแดนรกร้างด้วยความยินดี ใหญ่จริง ๆ เลย
“ปิ๊ง ปลอดมลพิษ ไม่มีพิษ บริโภคได้ แอปเปิล”
“ปิ๊ง ปลอดมลพิษ ไม่มีพิษ บริโภคได้ ลูกแพร์”
......
เมื่อได้ยินเสียงปลอดมลพิษดังขึ้นรัว ๆ หลินไม้ไม้ก็ดีใจสุด ๆ เพียงแค่นี้ก็แลกคะแนนได้เป็นกอบเป็นกำแล้ว แน่นอนเธอก็ไม่ได้โง่ จะเก็บไว้ก่อน รอให้เพาะเลี้ยงได้เมื่อไรค่อยว่ากัน
ผลไม้ทุกผลมีเมล็ดและแกนอยู่ ผักก็มีรากติดมาด้วย ใจดีจริง ๆ เลย
หลินไม้ไม้หยิบแอปเปิลขึ้นมาหนึ่งผล หั่นกินไปบางส่วน ที่เหลือใส่กล่องคงความสด แล้วเก็บลงถุงเก็บของ