"พี่หลิว งั้นตกลงตามนี้ ผมกลับไปเตรียมตัวที่สถาบันเลยตอนนี้!"
เป้าหมายการมาครั้งนี้ของหวังเซวียนสำเร็จเกินคาด ก็เลยเตรียมตัวลากลับ
"ได้! กลับไปจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด ดีที่สุดก่อนวันชาติส่งชุด 500 ชุดมาที่วิศวกรจ้าวให้เรียบร้อย ตอนนั้นอย่าลืมโทรหาฉันด้วย!"
หลิวเจียหาวตอบรับพร้อมรอยยิ้ม ฝั่งจ้าวกังก็โบกมือเล็กน้อยเป็นเชิงส่ง
มองตามหลังหวังเซวียนปิดประตูเบา ๆ อย่างระมัดระวัง คนสองคนในออฟฟิศก็เริ่มพูดคุยกัน
"คุณหลิว คุณคิดว่าเด็กคนนี้จะทำสำเร็จไหม?"
จ้าวกังไม่คิดว่าหลิวเจียหาวจะตัดสินใจได้เด็ดขาดขนาดนี้ แค่ตัวเองเอ่ยปากเพียงครั้งเดียว อีกฝ่ายก็จัดการเรื่องนี้จนสำเร็จในทันที
ถึงขนาดยื่นเงินสดสองหมื่นห้าพันหยวนออกมาให้หวังเซวียนยืมเป็นทุนตั้งต้น
หลิวเจียหาวได้ยินก็ไม่ได้ตอบทันที แต่สูดบุหรี่จงหัวเข้าลึก ๆ อีกครั้งก่อนจะพูดเรียบ ๆ ว่า
"เด็กคนนี้เป็นคนฉลาด มีบารมี รู้จักกาลเทศะ นายฟังจากคำพูดของเขาแล้ว ถ้ากล้ารับเรื่องนี้ไว้ ผมว่าคงไม่มีปัญหา"
พูดจบ เขาก็เปลี่ยนน้ำเสียง
"อีกอย่าง ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่สำเร็จ ก็ไม่มีผลกระทบอะไรกับเราเท่าไหร่ แค่เรื่องได้มากได้น้อยเท่านั้นแหละ!"
จ้าวกังฟังแล้วก็เข้าใจได้ในทันที มันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ
ท้ายที่สุดแล้วเรื่องนี้ให้หวังเซวียนไปทำ จะเก็บชุดฝึกทหารให้ครบ 500 ชุดได้หรือไม่ ความเสี่ยงก็เป็นของอีกฝ่ายทั้งหมด
กรณีที่แย่ที่สุดคือทำเรื่องไม่สำเร็จ ฝั่งหลิวเจียหาวก็แค่ต้องหาวิธีอื่น ซื้อของอย่างอื่นมาเป็นสวัสดิการแรงงาน
อาจจะต้องจ่ายเพิ่มอีกนิดหน่อยต่อชิ้น ทำให้ส่วนที่พวกเขาจะได้ลดลงบ้าง
แต่ถ้าหวังเซวียนทำได้ตามที่คาดหวัง ก็เป็นเรื่องที่ทุกคนดีใจด้วยแน่นอน
ยังไงซะ ไม่ว่าจะกรณีไหน ฝั่งหลิวเจียหาวก็ไม่ขาดทุน