[ไช่ไช่: วันนี้ไม่เจอเธอที่ชั้นสอง เลยไม่ได้กินข้าวเช้าหรอ?]
เป็นข้อความจากไช่เสี่ยวอวี่ นางริเริ่มเองมาหาหวังเซวียนคุยด้วยซะงั้น!
[เฉินยูเซวียนเสียง: ฉันกินกับเพื่อนร่วมห้องที่ชั้นหนึ่ง รีบไปเรียน!]
หวังเซวียนเห็นข้อความก็ตอบกลับไปทันที จากนั้นก็เปิดบทสนทนากับไช่เสี่ยวอวี่ได้สำเร็จ!
[ไช่ไช่: โอ้ๆ วันนี้สาขาการค้าระหว่างประเทศของฉันไม่มีการเรียนตอนเช้า!]
[ไช่ไช่: เพื่อนร่วมห้องฉันเยว่เยว่ เธอรู้จักใช่ไหม คนที่อยู่กับฉันไง เมื่อกี้ก็พูดว่าไม่เจอเธอวันนี้ ฮ่าๆ!]
[ไช่ไช่: เป็นไงบ้าง ความรู้สึกครั้งแรกที่ได้เรียนวิชาในมหาวิทยาลัย?]
หวังเซวียนรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้พูดถี่ไปหน่อย แต่คิดไปว่าอาจจะยังต้องให้ช่วยเรื่องชุดฝึกทหาร ก็เลยอดทนคุยกับนางไป!
เดิมทีเขาก็คิดไว้ว่าจะหาช่วงเวลาตอนเที่ยงหรือบ่ายสักเวลา ไปติดต่อนางอยู่แล้ว!
ถามนางว่ามีความสนใจที่จะทำงานพาร์ทไทม์เกี่ยวกับชุดฝึกทหารหรือไม่ หรือมีเพื่อนร่วมห้องคนไหนสนใจไหม!
ตอนนี้ที่ไช่เสี่ยวอวี่ติดต่อมาล่วงหน้า หวังเซวียนก็ถือโอกาสถามนางไปเลย!
พ้นไปครึ่งคาบ ผ่านการพิมพ์ข้อความคุยกันในแอปเพนกวิน หวังเซวียนก็ทำให้นางเข้าใจสถานการณ์โดยรวมได้ในที่สุด!
สำหรับงานพาร์ทไทม์แลกชุดฝึกทหารกับเครื่องดื่มที่เขาพูดถึง ไช่เสี่ยวอวี่บอกว่าสนใจมาก!
แต่ยังอยากดูวิธีทำของหวังเซวียนให้เห็นกับตาก่อน ว่ามันง่ายอย่างที่พูดจริงหรือไม่ แล้วค่อยตัดสินใจว่ารับงานนี้หรือไม่!
ตามแผนเดิมของหวังเซวียน หลังเลิกเรียนสองคาบตอนบ่ายประมาณสี่โมง เขาจะจัดกิจกรรม "อาภรณ์ผูกพัน" ที่หน้าหอพักหรือหน้าโรงอาหาร!
