เช้าวันรุ่งขึ้น หวังเซวียนตื่นแต่เช้าตามปกติเพื่อไปวิ่งออกกำลังกาย!
แม้จะเกิดใหม่ได้ไม่กี่วัน แต่เขาก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายแข็งแรงขึ้น!
สิ่งนี้ปรากฏให้เห็นในกระบวนการเก็บชุดฝึกทหาร เช่น การขนย้ายน้ำดื่ม การวางถุงปุ๋ย เป็นต้น ของหนักหลายสิบจินกลับเบาเหมือนไม่มีอะไรอยู่ในมือ!
และนี่ดูเหมือนจะเป็นกระบวนการที่ค่อยเป็นค่อยไป ซึ่งยังห่างไกลจากขีดจำกัดสุดท้าย!
ดังนั้น เพื่อเร่งกระบวนการพัฒนาร่างกายรอบสองที่เกิดจากการเกิดใหม่ และเพื่อสร้างนิสัยที่ดีในการออกกำลังกายให้ตัวเอง การวิ่งตอนเช้าทุกวันจึงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้!
พอมาถึงลู่วิ่งในสนามกีฬา หวังเซวียนกำลังอบอุ่นร่างกาย ก็เหลือบไปเห็นร่างวัยกลางคนหัวโล้นที่คุ้นเคย!
คือหยู กวงหู่ ผู้ใหญ่ที่ได้พบเมื่อวันก่อนตอนวิ่ง!
ตอนนี้เขากำลังวิ่งมาจากทางซ้าย กำลังจะผ่านตรงนี้พอดี!
โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย หวังเซวียนวิ่งตามไปอย่างเป็นธรรมชาติเมื่อหยู กวงหู่ผ่านมา และวิ่งเคียงข้างเขา!
"ท่านผู้นำ เจอกันอีกแล้วนะครับ!"
"โอ้...เป็นเจ้านี่เอง หวังเซวียนใช่ไหม! ทำไม...วันนี้ไม่เรียกพี่ใหญ่ล่ะ?"
หยู กวงหู่หัวเราะอย่างอารมณ์ดีเมื่อเห็นหวังเซวียน เขาประทับใจชายหนุ่มที่วิ่งด้วยกันเมื่อเช้ามืดวันก่อน!
เพราะปกติที่ตึกเรียน ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์ เจ้าหน้าที่ หรือนักศึกษา เมื่อเห็นเขาก็จะเรียกท่านผู้นำ หรือเลขาธิการหยู อย่างนอบน้อม!
แต่ชายหนุ่มคนนี้ไม่รู้จักเขา กลับเรียกเขาว่าพี่ใหญ่!
สิ่งนี้ทำให้หยู กวงหู่รู้สึกแปลกใหม่ไม่น้อย จึงจำชายหนุ่มคนนี้ได้ติดตา!
"เป็นไปได้ยังไงล่ะครับ ผมไปค้นในเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยมาแล้ว ท่านผู้นำเป็นผู้ใหญ่ระดับสูงของมหาวิทยาลัย ก่อนหน้านี้ไม่รู้ก็แล้วไป แต่ตอนนี้รู้แล้วไม่กล้าเรียกแล้วครับ!"