"ใช่ ประมาณนั้นแหละ แต่ยังมีรายละเอียดอีกนิดหน่อยที่ต้องเพิ่มเติม!"
หวังเซวียนพยักหน้า เห็นท่าทีของเยียนเฟยเฟยเหมือนจะไม่ค่อยสนใจนัก ก็คิดว่านางคงคิดว่าค่าตอบแทนต่ำไป!
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เล่ารายละเอียดเพิ่มเติมออกมา รวมถึงสิทธิพิเศษที่ให้เยียนเฟยเฟยด้วย!
"อย่างแรก เรื่องนี้ไม่ให้เธอทำคนเดียวแน่นอน ฉันให้โควตางานพิเศษห้าตำแหน่ง ให้เธอหาคนเองในมหาวิทยาลัย เพื่อนร่วมห้องหรือเพื่อนร่วมชั้นก็ได้ ค่าจ้างรายชั่วโมงละ 20 หยวน สุดท้ายฉันเป็นคนจ่ายให้พวกเขา!"
"อีกอย่างที่คิดว่าเธอเป็นหัวหน้าดูแลฝั่งวิทยาลัยหลานไห่ ต่อไปทุกครั้งที่เธอเก็บได้ครบหนึ่งพันชุด ฉันจะให้โบนัสพิเศษห้าร้อยหยวน เท่านี้แหละ เธอว่าไง?"
หวังเซวียนพูดจบก็จ้องมองใบหน้าสวยของเยียนเฟยเฟย ถ้าเงื่อนไขขนาดนี้แล้วนางยังไม่ตกลงอีก เขาก็ต้องยอมแพ้!
ไม่ก็หาคนเองไปจัดกิจกรรมอาสาเก็บเสื้อผ้าที่วิทยาลัยหลานไห่!
หรือไม่ก็ไปแจกนามบัตรกลุ่มงานพิเศษที่หน้ามหาวิทยาลัย หานักศึกษาวิทยาลัยหลานไห่ที่ยอมทำงานพิเศษสักสองสามคน!
ยังไงก็ต้องมีวิธี ไม่กลัวทำไม่ได้!
ต่างกันแค่เขาต้องเสียเวลามากขึ้นหน่อย ไม่ได้ง่ายเหมือนให้เยียนเฟยเฟยเป็นคนดูแล!
อีกด้านหนึ่ง ที่จริงตอนที่เยียนเฟยเฟยสรุปสิ่งที่หวังเซวียนพูด นางก็คิดคำนวณอยู่ในใจแล้ว!
ถึงรุ่นน้องคนนี้จะไม่ได้สารภาพรักตามบทที่นางคิดไว้ แต่ที่พูดเรื่องงานพิเศษมาก็ดูมีทางไปได้ดี!