เจิ้งซือหยวนเห็นท่าทีของฟางหรูอ่อนลงในที่สุด จึงพอใจ
“รั่วเอี้ยน ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอลำบากใจหรอกนะ แต่ถึงอย่างไรต่อไปเราสองคนก็ต้องใช้ชีวิตด้วยกัน ถ้าทำให้พ่อแม่ฉันประทับใจไม่ดี ก็ไม่เป็นผลดีต่อความปรองดองในครอบครัว เธอจะต้องเป็นภรรยาของฉันในอนาคต”
“แต่งออกไปแล้วก็ต้องทำตามสามี ฉันรู้ว่าปกติเธองานยุ่ง แต่เรื่องนี้คงต้องรบกวนให้เธออดทนหน่อย”
“จำไว้นะ พรุ่งนี้เย็นมาแต่เนิ่น ๆ ฉันจะบอกพ่อแม่ไว้ก่อน อ้อ พ่อฉันชอบบุหรี่กับเหล้า ส่วนแม่ฉันชอบทองกับหยก เธอเตรียมมาสักหน่อยก็พอ ไม่ต้องสิ้นเปลืองมาก”
ปลายสายเงียบไปสองวินาที
“ได้ค่ะพี่เจิ้ง รู้แล้วค่ะ~”
……
ในห้องเช่า
แสงไฟสลัว เตียงนอนรกระเกะระกะ
บนพื้นและโต๊ะมีเครื่องสำอางยี่ห้อไม่คุ้นตากองเป็นพะเนิน เสื้อผ้าปลอมราคาถูก และกระเป๋าเลียนแบบแบรนด์เนม
หญิงสาวรูปร่างอรชรปิดโทรศัพท์ แล้วถุยน้ำลายอย่างแรง
“อะไรกันเนี่ย!”
“ไม่รู้ว่าอดีตภรรยาของเขาทนผู้ชายแบบนี้ได้ยังไง!”
“ฉันเป็นลูกสะใภ้ในอนาคต ไปเยี่ยมบ้านครั้งแรก เขาไม่เตรียมของขวัญต้อนรับให้ฉันก็ช่างเถอะ ยังจะมาขอทองหยก บุหรี่เหล้าอีก ยายแก่นั่นจะเอาเรื่องเอาราวได้ไหมเนี่ย?”
“แล้วตาแก่นั่นอีก อายุปูนนี้แล้วยังสูบบุหรี่ดื่มเหล้าอยู่ได้ สูบเข้าไป สูบเข้าไปเลย สูบให้ตายไปเลย!”
หญิงสาวลุกขึ้นอย่างไม่เต็มใจ คุ้ยลิ้นชักหาสร้อยคอ “ทอง” สองเส้นกับ “กำไลหยกเหอเถียน” ที่ซื้อมาจากร้านขายส่งริมทาง