เหอผิงเซิงกลับมายังกระท่อมน้อยของตน
บาดแผลที่เมื่อครู่ยังไม่รู้สึกเจ็บปวดเท่าใดนัก บัดนี้กลับเริ่มปวดร้าวอย่างรุนแรง
โชคยังดีที่ฮั่นเหล่าซานมาบอกเขาว่า เนื่องจากอาการบาดเจ็บ สองวันนี้หัวหน้าจางไม่ได้จัดงานอื่นให้เขา
ได้พักสองวัน
ไม่อย่างนั้นชีวิตของเหอผิงเซิงคงแย่ยิ่งกว่านี้
หลังจากฮั่นเหล่าซานจากไป ก็มีคนหลายคนวิ่งมาถามไถ่สารพัด จุดประสงค์ของพวกเขามีเพียงหนึ่งเดียว นั่นคือการสืบว่ายาเม็ดของเหอผิงเซิงหายไปไหน
เหอผิงเซิงพูดคลุมเครือ ทำให้คนอื่นคิดว่ายาเม็ดทั้งหมดถูกหัวหน้าจางแย่งไปแล้ว เพื่อดับความโลภของคนเหล่านี้
กลวิธีนี้ได้ผลอย่างไม่ต้องสงสัย
ช่วงเวลาที่เหลือของวัน ไม่มีใครมาถามที่หน้าประตูของเหอผิงเซิงอีก
โลกทั้งใบสงบลง
เหอผิงเซิงลงกลอนประตูแล้วใช้ไม้ดันท้ายประตูไว้แน่น จากนั้นจึงกลับมาที่ข้างเตียง หยิบจินกู่ตานสีแดงเลือดที่ซ่อนไว้ในอกออกมา
ปัญหาคือ จะกินหรือไม่?
ถ้ากิน อาการบาดเจ็บของเขาจะหายสนิทภายในสามวัน
ตามที่ท่านยายผู้ใหญ่บอกไว้ ไม่ใช่แค่บาดแผลภายนอกชนิดนี้ แม้แต่บาดแผลสาหัสในอนาคต การกินสิ่งนี้จะช่วยฟื้นฟูพลังชี่และเลือดได้อย่างรวดเร็ว ภายในไม่กี่วันก็เคลื่อนไหวได้ดังเดิม
นี่เป็นของดีจริงๆ
สมบัติที่เซียนเซียนเท่านั้นจึงจะใช้ได้ จะเรียกมันว่าเซียนยาเกินไปหรือไม่?