“ใช่แล้ว จื่อเยียน ต่อไปหากมีเรื่องใดต้องรบกวนเจ้า ก็เชิญไปตรวจอาการถึงจวนได้เลย ค่าตอบแทนพูดคุยกันได้ พวกเราล้วนเป็นคนกันเอง ย่อมดูแลเจ้าเป็นอย่างดี”
จื่อเยียนข่มเพลิงโทสะในใจ “เช่นนั้นก็ดี คุณหนูลี่ไม่สบายตรงไหน ข้าจะตรวจรักษาให้”
คุณหนูลี่ผู้นั้นค่อย ๆ นั่งลง ยื่นแขนออกมา ราวกับการให้หมอตรวจรักษาเป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว
จื่อเยียนตรวจชีพจรอย่างละเอียด หลับตาสงบจิตอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงเอ่ยว่า “ไม่มีปัญหาใหญ่อันใด เพียงแต่อาการครรภ์เย็นเล็กน้อย ไม่จำเป็นต้องจ่ายยา จำไว้ว่าอย่ากินของเย็นมากนัก ให้กินของอุ่นท้องอย่างน้ำแกงขิงใส่พุทราแดงให้มากก็พอ”
คุณหนูลี่ค่อย ๆ ชักแขนกลับ ยิ้มกล่าวว่า “เช่นนั้นข้าก็วางใจแล้ว วันหน้าหากมีอาการไม่สบายอีก จะมาหาจื่อเยียนให้ตรวจดู”
“ได้สิ” จื่อเยียนยิ้มอย่างยินดี “ยินดีต้อนรับ ที่นี่ข้ายังมีธุระอยู่ จึงไม่รั้งทุกท่านไว้นาน”
หลังส่งพวกนางออกไปแล้ว จื่อเยียนยืนอยู่หน้าประตู มองพวกนางพลางยิ้มตาหยี เอ่ยเสียงใสกังวานว่า “คุณหนูลี่ต้องจำคำที่ข้าบอกให้ดี กลับไปบำรุงร่างกายให้ดี อย่างไรเสีย หากมีอาการครรภ์เย็นเรื้อรัง ต่อไปอาจยากจะให้กำเนิดบุตร”
จากนั้นนางหันไปกล่าวกับอีกหลายคนว่า “คุณหนูทุกท่าน หากวันหน้าร่างกายไม่สบายตรงไหนก็มาหาข้าได้ทุกเมื่อ ข้าถนัดรักษาโรคภายในของสตรีที่สุด ไม่ว่าจะเป็นโรคใด ข้ารับรองว่ารักษาหายได้ในคราเดียว”
พอคำพูดนี้หลุดออกไป ผู้คนที่ผ่านไปมาโดยรอบต่างพากันมองสตรีหลายคนข้างรถม้า ส่วนคุณหนูเหล่านั้นหน้าเผือดซีดไปนานแล้ว
พวกนางล้วนเป็นคุณหนูที่ยังไม่ได้ออกบ้านสามีทั้งนั้น! มาตรวจโรคภายในของสตรีถึงที่นี่ แล้วผู้คนจะคิดอย่างไร