สามทุ่มสี่สิบนาที
สนามบิน
เจ้าของกิจการหม่าจากบริษัทหงหยวนค้าขายลากกระเป๋าเดินทางต่อแถวตรวจความปลอดภัย เหงื่อชุ่มเต็มหน้าผาก
อีกยี่สิบนาทีเขาก็จะได้ขึ้นเครื่องแล้ว
ซานยา ต่อเครื่อง แล้วออกนอกประเทศ
ฟ้ากว้างให้นกโผบิน
แถวค่อย ๆ ขยับไปข้างหน้า
ทันใดนั้น ชายชุดดำสองคนก็เดินมายืนขนาบข้างเขา
“คุณหม่าใช่ไหมครับ?”
เจ้าของกิจการหม่าสะดุ้ง “พะ... พวกคุณเป็นใคร?”
“เจ้านายของพวกเรา ขอเชิญคุณกลับไปชำระบัญชีครับ”
ชายทางซ้ายยิ้มอย่างสุภาพ มือวางอยู่บนกระเป๋าเดินทางของเขาแล้ว
ชายทางขวายื่นโทรศัพท์มาตรงหน้าเขา
บนหน้าจอเป็นภาพภรรยากับลูกของเขากำลังกินข้าวเย็นคืนนี้
หม้อไฟร้อนฉ่า ลูกชายกำลังยัดลูกชิ้นเข้าปาก
ขาของเจ้าของกิจการหม่าพลันอ่อนยวบ
“ผม... ผมจะกลับ... กลับเดี๋ยวนี้...”
“เรื่องเงิน ผมจ่าย ผมจ่ายให้ครบทุกบาท...”
---