บทที่ 45 เจรจาเงื่อนไข
ทันทีที่โจวเผยหมิงพูดจบ ทางเดินก็เงียบลงชั่วขณะ
ผู้เชี่ยวชาญอาวุโสจากโรงพยาบาลใหญ่ของเขตทหารที่เกษียณไปแล้ว กลับอยากฝากตัวเป็นศิษย์ของเด็กสาวอายุแค่สิบแปดสิบเก้าปี
ซูเนี่ยนเซิงมองแววตาคลั่งไคล้ของโจวเผยหมิง แล้วถอยหลังไปครึ่งก้าว
“ไม่รับค่ะ” เธอปฏิเสธอย่างเด็ดขาด
โจวเผยหมิงร้อนใจ “ทำไมล่ะ? คนมีความสามารถย่อมเป็นอาจารย์ได้! ถึงผมจะอายุมากแล้ว แต่ผมอดทนต่อความลำบากได้ รับรองว่าจะไม่ทำให้ชื่อเสียงคุณเสียหาย!”
“ไม่มีเวลา แล้วก็ไม่อยากยุ่งยากค่ะ” ซูเนี่ยนเซิงตอบเสียงเรียบ
ชาติแรกที่เธอรับศิษย์ก็เพราะครอบครัวกำหนด ส่วนชาติที่สอง ซึ่งก็คือยุควันสิ้นโลก เธอรับศิษย์เพื่อความอยู่รอดและขยายเผ่าพันธุ์ จะได้ช่วยชีวิตคนได้มากขึ้น แต่ตอนนี้เธอแค่อยากนอนสบาย ๆ แล้วกินเนื้อ
โจวเผยหมิงถูกปฏิเสธจนหน้าแดงก่ำ
ฉินโส่วเฉิงมองอยู่ข้าง ๆ แววชื่นชมวาบผ่านดวงตา
เด็กสาวคนนี้ไม่เพียงมีฝีมือการแพทย์สูงส่ง จิตใจก็มั่นคงยิ่งกว่า
ต่อหน้าผู้ใหญ่ระดับสูงของเขตทหารและปรมาจารย์แพทย์ เธอก็ยังไม่ประจบและไม่หวาดหวั่น ไม่มีแม้แต่ความลนลานสักนิด
“สหายซู”
ฉินโส่วเฉิงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกังวาน “ในเมื่อคุณมีฝีมือการแพทย์ยอดเยี่ยม ลองมาทำงานที่โรงพยาบาลเขตทหารของเราดีไหม? เราจะให้ค่าตอบแทนในระดับสูงสุด ทั้งสมุดปันส่วนธัญพืช คูปองเนื้อ และคูปองผ้า จัดให้เต็มเพดาน องค์กรต้องการคนมีความสามารถอย่างคุณ”
ฉินโส่วเฉิงตรวจดูประวัติของซูเนี่ยนเซิงแล้ว เธอถูกส่งลงชนบทตามซูเว่ยกั๋ว และตัวเธอเองก็ไม่มีปัญหาอะไร
เรื่องเปลี่ยนสถานะของเธอ เขายังพอจัดการได้
เงื่อนไขแบบนี้ในปี 1973 แทบจะเหมือนสวรรค์ส่งโชคมาให้
งานมั่นคง ค่าตอบแทนสูง แถมยังช่วยล้างมลทินจากสถานะผู้ถูกส่งลงชนบทในฐานะ “ห้าประเภทดำ” ได้โดยตรง