ย้ายบ้านศัตรูจนเกลี้ยง แล้วฉันก็ผงาดในยุคเจ็ดศูนย์

ตอนที่ 42 ยึดทรัพย์ศัตรูจนเกลี้ยง แล้วฉันก็ใช้ชีวิตอย่างอิสระในยุค 70

7 นาที· 1.7K คำ

ซูเนี่ยนเซิงไม่มองเขาอีก หลับตาลงแล้วแผ่พลังจิตกวาดไปทั่วห้องราวกับเรดาร์

โครงสร้างทั้งหมดของสำนักงาน รวมถึงสิ่งของที่ซุกซ่อนอยู่ ล้วนปรากฏชัดในคราวเดียว

เธอเดินไปที่ตู้หนังสือ เลื่อนหนังสือคำคมหนา ๆ ออกหลายเล่ม แล้วใช้นิ้วเคาะแผ่นไม้

กลวง

เธอดึงมีดสั้นที่ซ่อนไว้ในรองเท้าบูตออกมา สอดเข้าไปตามร่องแล้วงัดอย่างแรง

แผ่นไม้ชิ้นหนึ่งร่วงลง เผยให้เห็นช่องลับด้านใน

ในช่องลับมีตลับเหล็กใบหนึ่งวางอยู่

ซูเนี่ยนเซิงหยิบตลับออกมา ใช้มีดสั้นงัดกุญแจเปิดทันที

ข้างในเรียงธนบัตรต้าถวนเจี๋ยไว้เป็นสิบปึกอย่างเป็นระเบียบ รวมแล้วถึง 3,000 หยวน

ข้างกันยังมีคูปองธัญพืชทั่วประเทศ คูปองเนื้อ และคูปองผ้ากองหนา แถมยังมีคูปองจักรยานกับคูปองจักรเย็บผ้าซึ่งหายากสุด ๆ อย่างละ 2 ใบ

นอกจากเงินกับคูปองแล้ว ก้นกล่องยังมีสมุดบันทึกเล่มหนึ่งถูกทับไว้

ซูเนี่ยนเซิงเปิดสมุด พลิกอ่านผ่าน ๆ อย่างรวดเร็ว

ในนั้นจดรายละเอียดแน่นเอี้ยดเกี่ยวกับการใช้อำนาจหน้าที่ของหวังเต๋อฟาเพื่อรับสินบน ยักยอกสิ่งของที่จัดสรรให้ผู้ถูกส่งไปชนบท กระทั่งบีบให้ศาสตราจารย์อาวุโสสองคนต้องตาย และล่วงละเมิดผู้หญิงหลายคน ทั้งระบุวันเวลาและสถานที่ไว้อย่างชัดเจน

ให้ตายเถอะ เรื่องแบบนี้ยังอุตส่าห์จดบันทึกไว้ด้วย นี่มันรสนิยมอะไรเนี่ย

ซูเนี่ยนเซิงไม่สนใจเขา เก็บสมุดกับเงินและคูปองทั้งหมดไป

จากนั้นเธอหันไปมองหวังเต๋อฟาที่ฟุบหมดแรงอยู่บนโต๊ะ แล้วดึงจุกไม้ออกจากขวดน้ำมันก๊าด

กลิ่นน้ำมันก๊าดฉุนกึกแผ่กระจายไปทั่วสำนักงานแคบ ๆ ในพริบตา

ซูเนี่ยนเซิงเดินไปยืนตรงหน้าหวังเต๋อฟา แล้วเอียงปากขวด

น้ำมันก๊าดสีเหลืองอ่อนราดลงมาจากศีรษะของเขา ไหลผ่านแก้มและลำคอจนซึมชุ่มเสื้อจงซาน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป