เสินอู๋จี๋ยืนอยู่บนแท่นสูง เกราะป้องกันยังคงหมุนวนอยู่รอบตัวเขาและเหล่าคนของตระกูลเทวะ
สีหน้าของเขาแทบจะไร้การควบคุม สมองตื้อไปหมด
ห้าเซียนออกมาพร้อมกัน
มหาจักรพรรดิหนึ่งเคราะห์ทั้งห้าร่วมมือกัน แต่กลับทำอะไรคนตรงหน้าไม่ได้เลย
ไม่ใช่แค่ทำอะไรไม่ได้ แต่ไม่มีแรงจะตอบโต้ด้วยซ้ำ
ตั้งแต่พวกเขาออกมือจนถูกอัดหมอบ ใช้เวลาแค่เพียงชั่วลมหายใจไม่กี่ครั้งเท่านั้น
ธาตุทอง ไม้ น้ำ ไฟ ดิน รวมพลังโจมตี
นั่นคือวิชาผนึกกำลังที่เก่าแก่ที่สุดของเผ่าเซียน มหาจักรพรรดิหนึ่งเคราะห์ทั้งห้าลงมือพร้อมกัน อานุภาพรุนแรงยิ่งนัก
เดิมทีเขาคิดว่าอย่างน้อยน่าจะยืดออกไปได้หลายสิบกระบวนท่า เขาจะได้ดูรายละเอียดของมนุษย์คนนี้ให้ชัดๆ
แต่ผลล่ะ?
ทั้งห้าสายถูกกวาดล้างหมดสิ้น
เขายังไม่แม้แต่จะลุกจากรถเข็นด้วยซ้ำ
แวบหนึ่งในสมองของเสินอู๋จี๋เกิดความคิด
ห้าเซียนจงใจหรือเปล่า?
เขามีชีวิตมานานนับล้านปี เคยเห็นแผนการร้ายกาจมานับไม่ถ้วน
ช่วงนี้เผ่าเซียนกับมนุษย์ปะทะกันไม่หยุด สงครามใกล้จะปะทุ
มนุษย์ส่งหลิวตี้ออกมาสร้างกระแส ส่วนเผ่าเซียนส่งห้าเซียนมาบดขยี้ นี่คือบทละครที่ปกติ
แต่ห้าเซียนแพ้เร็วเกินไป เร็วจนดูไม่จริง
หรือว่าห้าเซียนโดนมนุษย์เกลี้ยกล่อมไปแล้ว?
จงใจแพ้ยับเยินแบบนี้เพื่อช่วยสร้างกระแสให้เขา?
เผ่าเซียนกับมนุษย์รวมหัวกันแล้ว?
แล้วตระกูลเทวะจะทำยังไง?
แต่ความคิดนั้นก็ถูกเขาปฏิเสธอย่างรวดเร็ว