ยามนี้เหล่าผู้บำเพ็ญวิถีอันชอบธรรมแทบอยากขุดรูมุดหนี
เมื่อครู่ยังพากันพูดจาเที่ยงธรรมนักหนา กำจัดมารปกป้องเต๋าบ้างล่ะ อันชอบธรรมกับปฐพีมารไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้บ้างล่ะ ชั่วพริบตาก็กลับกลายเป็นเรื่องตลกสิ้น
ใต้บังคับบัญชาของปฐพีมาร
พวกเขากลายเป็นใต้บังคับบัญชาของปฐพีมารไปแล้ว!!
ไป๋เฉิงเฟิงยืนอยู่หน้าสุดของกลุ่มชน ก้มตัวงอหลัง ระดับขั้นต้าฉิงในยามนี้ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง
เหล่าลูกศิษย์วิถีอันชอบธรรมด้านหลังเขาเงียบกริบยิ่งกว่ากันเสียอีก
ไร้สาระไหม? ไร้สาระ
แต่การมีชีวิตรอดไม่ไร้สาระ
"พอได้แล้ว"
หลิวตี้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหมดความอดทน
"พวกเจ้ากลับไปก่อนเถอะ ทางเรายังรับมือกับความวุ่นวายของพวกเจ้าไม่ไหว"
ทั้งสองฝ่ายผงกศีรษะพร้อมกันเป็นจังหวะเดียว
คนสองกลุ่มบรรลุความเป็นเอกภาพขั้นสูงเช่นนี้เป็นครั้งแรก
"ครับๆๆ..."
"ท่านจักรพรรดิอสูรพูดถูกแล้ว"
"พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้ ไม่รบกวนนานเด็ดขาด..."
เหล่าผู้บำเพ็ญระดับยอดพีระมิดแห่งโลกบำเพ็ญเซียนพากันเรียงแถวถอยกลับไปยังประตูเชื่อมสองภพ
แสงจากประตูเชื่อมสองภพกลืนกินแผ่นหลังของผู้บำเพ็ญคนสุดท้าย เหตุการณ์ชวนขันนี้ถึงนับว่าปิดฉากลงอย่างสมบูรณ์
แน่นอน สำหรับชาวดาวน้ำเงินแล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องตลก
นี่คือหนึ่งในรายการวาไรตี้สุดระเบิดแห่งปี
กระดานค้นหายอดนิยมของทุกแพลตฟอร์มถูกยึดราบคาบ คลิปเปรียบเทียบท่าทีก่อน-หลังของเหล่าผู้บำเพ็ญวิถีอันชอบธรรมเต็มแพลตฟอร์มวิดีโอสั้นไปหมด
วินาทีก่อนยังอีกเหิมฮึกจะพิทักษ์สวรรค์ วินาทีต่อมากลับโค้งคำนับปาวๆ เรียกท่านใต้เท้า
ในคอมเมนต์ฮาจนท้องแข็ง
"ท่าร้อยหน้าแบบนี้ งิ้วเสฉวนยังต้องมาขอเป็นศิษย์"
"เพราะงั้นพลังถึงเป็นพระเจ้าตลอดกาล"
"หลิวตี้: ข้าไม่ได้หมายถึงใคร ข้าหมายถึงทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนี้..."
แต่ทั้งหมดนี้ หลิวตี้ไม่มีกะจิตกะใจดู
......
ไม่กี่วันต่อมา
ศูนย์วิจัยบุคลากรพิเศษ ห้องประชุม
โต๊ะยาวสองฝั่งนั่งอยู่หกคน
หลิวตี้ โจวหมิง ฟ่างหย่วน จักรพรรดิฉินสื่อ หลินหว่านเอ๋อร์