มุมปากของหานเจิงยกขึ้นเล็กน้อย
หลินหว่านเอ๋อร์ฉวยโอกาสที่ความสนใจของทุกคนถูกเยว่เฟยหงดึงดูด ก้าวเท้าเร็วๆ ไปยังประตูห้องโถงใหญ่
เดินไปตรงหน้าหลิวตี้
“เจ้ามาแล้ว”
หลิวตี้พยักหน้า
“พาท่านจักรพรรดิฉินสื่อมาเที่ยวโลกบำเพ็ญเซียน ไม่คิดว่าจะมาเจองานเลี้ยงของพวกเจ้า ก็เลยเข้ามา”
สายตาของหลินหว่านเอ๋อร์ตกลงบนร่างจักรพรรดิฉินสื่อ
จักรพรรดิฉินสื่อผงกศีรษะให้เธอเล็กน้อย
เธอไม่ได้คิดอะไรมาก หันกายไปเผชิญหน้ากับทุกคน
“ทุกท่าน ขอแนะนำให้รู้จัก—ท่านนี้คือหลิวตี้ ขั้นฮว่าฝาน เป็นเพื่อนของข้า”
ดวงตาของบรรพบุรุษตระกูลหลินเป็นประกายขึ้นมาทันที
ขั้นฮว่าฝานอีกคนแล้ว
งานเลี้ยงวันนี้ ความหนาแน่นของผู้บำเพ็ญขั้นฮว่าฝานช่างสูงเกินไปแล้ว
“ฮ่าๆ ที่แท้ก็คือสหายหลิวเต๋า! นับถือมาเนิ่นนาน!”
บรรพบุรุษตระกูลหลินประสานมือยิ้มแย้ม เดินเข้ามาจับมือหลิวตี้ กระตือรือร้นอย่างยิ่ง
เพื่อนของหลินหว่านเอ๋อร์ ก็คือมิตรของตระกูลหลิน
หานเจิงไม่ปริปาก
เขาไม่แม้แต่จะชำเลืองมองหลิวตี้ตรงๆ สักนิด
ก็แค่ขั้นฮว่าฝานคนหนึ่ง
ไม่ได้บอกด้วยซ้ำว่าอยู่ระดับไหนของขั้นฮว่าฝาน
ส่วนใหญ่ก็คงเป็นขั้นฮว่าฝานช่วงต้น บทบาทตัวประกอบที่เพิ่งก้าวพ้นธรณีประตู
เพื่อนของหลินหว่านเอ๋อร์งั้นรึ? เหอะ
ในแวดวงสังคมของทูตวังสวรรค์ คนระดับนี้แม้แต่นามบัตรยังไม่มียื่นถึงเลยด้วยซ้ำ
เขาไม่รู้จักหลิวตี้ และก็ไม่จำเป็นต้องรู้จัก
ส่วนเยว่เฟยหงนั้น พยักหน้าให้หลิวตี้
หลินหว่านเอ๋อร์มองไปที่หลิวตี้
“นั่งข้างๆ ข้าสิ”