หลิวตี้เดินออกมาจากประตูวิทยาลัยจี้เซี่ย ข้างนอกเพิ่งผ่านไปแค่สามนาที
ความต่างของอัตราการไหลของเวลา——ข้างในสามวันสามคืน ข้างนอกสิบนาที
เขาบุกผ่านเก้าด่านข้างใน แถมยังทะลวงถึงขั้นข้ามเคราะห์ ข้างนอกเพิ่งผ่านไปไม่ถึงสามนาที
หลิวตี้ยืนอยู่หน้าประตู สัมผัสถึงพลังใหม่ที่พวยพุ่งในร่าง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
ขั้นข้ามเคราะห์
ในที่สุดเขาก็ก้าวข้ามขีดจำกัดนั้นไปได้
“หลิวตี้?”
มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
จางเหว่ยกับหลี่น่าเพิ่งเดินมาจากด้านข้าง
ทั้งคู่ยังมีสีหน้าตื่นเต้นหลังจากผ่านด่าน แต่พอเห็นหลิวตี้ออกมาจากประตูก็พากันชะงัก
“แกออกมาเร็วจัง?” จางเหว่ยเลิกคิ้ว “ผ่านไปกี่ด่านแล้ว?”
หลิวตี้มองเขาแวบหนึ่ง
“ผ่านหมดแล้ว”
จางเหว่ยอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วก็หัวเราะ
“ผ่านหมดแล้ว?” เขาย้ำอีกครั้ง น้ำเสียงเจือแววหยอกล้อชัดเจน “เก้าด่านรวดเลย?”
หลิวตี้พยักหน้า
หลี่น่าก็หัวเราะเช่นกัน
รอยยิ้มนั้นบางเบา แต่ความหมายชัดเจนมาก——ไม่เชื่อ
“หลิวตี้”
จางเหว่ยเดินเข้ามา ตบบ่าเขา น้ำเสียงแฝงไว้ด้วย "ความหวังดี" แบบรุ่นพี่
“พวกเรารู้ว่าแกเพิ่งทะลวงถึงขั้นจินตัน คิดจะโชว์ฝีมือต่อหน้าทุกคน แต่ไม่จำเป็นเลย ไม่จำเป็นจริง ๆ”
เขาชี้ไปที่วิทยาลัยจี้เซี่ยด้านหลัง
“ในนั้น ด่านแรกทดสอบจิตใจ ด่านสองทดสอบพลังรบ คู่ต่อสู้มีขั้นพลังเท่ากับแก แกเป็นจินตันขั้นต้น คู่ต่อสู้ก็เป็นจินตันขั้นต้น ผ่านได้ไม่ยาก แต่ด่านสามทดสอบปัญญาญาณ ต้องเติมเต็มคัมภีร์ให้สมบูรณ์——ของแบบนั้น แม้แต่ระดับเอ้อหยวนยังลำบากแทบตาย แกเป็นแค่จินตันขั้นต้นจะไปเติมได้ยังไง?”
หลิวตี้มองเขา ไม่พูดอะไร
จางเหว่ยคิดว่าเขาพูดถูกก็ยิ่งยิ้มอย่างเมตตา
“พอเถอะ ๆ ผ่านด่านแรกได้ก็ไม่เลวแล้ว ศิลาวิญญาณระดับล่างสิบก้อน พอแกใช้ไปอีกพักใหญ่”
หลี่น่าก็พยักหน้า ไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้
สำหรับพวกเขา หลิวตี้เป็นแค่จินตันขั้นต้น เป็นเพื่อนร่วมชั้นที่ต้องคอย "ดูแล"
เขาโม้บ้าง ไว้หน้าตัวเองหน่อย ก็เป็นเรื่องธรรมดามาก พวกเขาไม่จำเป็นต้องไปหาเรื่องกับแค่ระดับจินตัน
ทั้งสองหันหลังเดินจากไป ไปหาคนอื่นแลกเปลี่ยนประสบการณ์ผ่านด่านต่อ
หลิวตี้มองแผ่นหลังพวกเขา สีหน้าเรียบเฉย
ไม่อธิบาย
ไม่จำเป็น