มือข้างหนึ่งวางลงบนบ่าของเขา
ร่างของป้าเฉินเซียนแข็งค้าง
เห็นความเร็วของหลิวตี้เท่ากับเขา ไม่เร็วไม่ช้า พอดีเสมอระดับเดียวกับเขา
สีหน้าของเขาเรียบเฉยมาก แม้แต่ยังมีรอยยิ้มจางๆ
"วิ่งเร็วดีนี่ มหาจักรพรรดิเผ่าเซียน"
"ข้า..."
"อย่าวิ่งแล้ว"
จากนั้นหมัดขวาของหลิวตี้ก็กระแทกเข้าใส่หน้าอกของป้าเฉินเซียน
ร่างของป้าเฉินเซียนเหมือนว่าวขาดสายลอยละลิ่วออกไป
หน้าอกยุบเข้าไปเป็นหลุมใหญ่ ปากพ่นเลือดดำออกมา
ตาของเขาพลิกกลับเป็นสีขาว สติเลือนราง
หลิวตี้ไล่ตามไป คว้าคอเขาไว้ มือหนึ่งยกขึ้นอุ้มเหมือนกับจับลูกไก่
เขาก้มหน้าลงมองดู ยืนยันว่าไม่ตาย จึงโยนทิ้งตามอารมณ์
ร่างของป้าเฉินเซียนกลายเป็นลำแสงพุ่งไปทางทิศของอาณาจักรมนุษย์
ที่นั่น จักรพรรดิกำลังรออยู่
เฟินเทียนเซียนเป็นคนที่สอง
เขาวิ่งไม่เร็วเท่าป้าเฉินเซียน แต่เขาเป็นคนที่ตื่นตัวมากที่สุด
เขาเห็นทิศทางที่หลิวตี้ไล่ตามไป ก็เปลี่ยนทิศทางทันที มุ่งหน้าบินไปทางตรงกันข้าม
เปลวเพลิงของเขาลุกไหม้อยู่รอบตัว เผาช่องว่างมิติจนเกิดเป็นเส้นทางที่บิดเบี้ยว
เขากำลังพนัน พนันว่าหลิวตี้จะไล่ตามคนอื่นก่อน ช่วยหาเวลาให้เขาหนี
แล้วต่อมา
เขาพนันแพ้
มือข้างหนึ่งยื่นออกมาจากช่องว่างมิติ คว้าข้อเท้าของเขาไว้
เฟินเทียนเซียนก้มหน้ามอง เห็นหน้าหลิวตี้ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า
"วิ่งเร็วดีนี่ แต่เจ้ากลับวิ่งผิดทาง"
"นั่นมันทิศทางไปเผ่ามนุษย์!"
เปลวเพลิงของเฟินเทียนเซียนพลันระเบิดขึ้น เปลวไฟสีทองกลืนกินหลิวตี้ทั้งร่าง