เมื่อครู่ พวกเขาได้รับข่าวว่าห้าเซียนเดินทางถึงทวีปเทวะแล้ว
ตอนนี้ควรจะสำเร็จแล้ว กำลังเดินทางกลับ
มีขั้นข้ามเคราะห์มารายงาน
“เรื่องอะไรถึงตื่นตระหนก”
“ห้า...ห้าเซียน...สิ้นชีพแล้ว”
ภายในโถงเงียบไปชั่วขณะ
“อะไรนะ”
บรรดาผู้อาวุโสลุกขึ้นยืน
“ห้าเซียนสิ้นชีพแล้ว ตะเกียงปฐมจิตดับ”
“สิ้นชีพในทวีปเทวะทั้งหมด”
ภายในโถงระเบิดความโกลาหล
ผู้อาวุโสหลายสิบคนลุกขึ้นพร้อมกัน
บางคนหน้าซีดเผือด บางคนเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ บางคนทุบโต๊ะลุกขึ้น บางคนพึมพำคนเดียว
“เป็นไปไม่ได้ ห้าเซียนร่วมมือกัน ใครจะสังหารพวกเขาได้”
“ใช่เลย เสินอู๋จี๋ยังทำไม่ได้”
“เว้นแต่เผ่าเทวะและเผ่ามนุษย์ร่วมมือกัน”
“พวกเขากล้าดีอย่างไร”
“ตอนนี้จักรพรรดิอยู่ที่ใด”
“เหมือนก่อนหน้านี้จะออกจากเผ่ามนุษย์ไปแล้ว ตอนนี้ไร้ร่องรอย”
“หรือว่าเผ่ามนุษย์และเทวะร่วมมือกัน”
“ใช่ ต้องเป็นเช่นนั้น เผ่าเทวะต้องลงมือแน่ ไม่อย่างนั้นห้าเซียนไม่มีทางสิ้นชีพ”
“เผ่าเทวะ เผ่ามนุษย์ พวกเขาร่วมมือกัน”
“นี่คือการประกาศสงคราม เผ่าเซียนมิอาจทน”
ภายในโถงอึกทึกครึกโครม
ผู้อาวุโสที่เป็นหัวหน้ายกมือขึ้น ภายในโถงเงียบลง
“ห้าเซียนสิ้นชีพ เรื่องนี้ใหญ่หลวงนัก มิใช่เวลาหุนหันพลันแล่น”
“พวกเขาสิ้นชีพในทวีปเทวะ เผ่าเทวะย่อมหนีไม่พ้น”
“หากเผ่าเทวะร่วมมือกับเผ่ามนุษย์จริง รูปแบบของเก้าทวีปสวรรค์ก็จะเปลี่ยนไป”
“เผ่าเซียนมิอาจเผชิญหน้ากับทั้งสองเผ่าพร้อมกัน”