[ในบ้านเช่าของซีกฟรีดมีสาวสวยผมขาวเพิ่มมาอีกคน ความงดงามของเธอตัดกับห้องรกเละเทะอย่างชัดเจน
เสื้อผ้าที่ยังไม่ได้ซักกองอยู่บนพื้น คนที่ไม่ชอบเก็บห้องให้เรียบร้อยทันเวลาก็มักเป็นแบบนี้แหละ
ซีกฟรีดมองใบหน้ายามหลับอันสงบของเซซิเลีย แล้วสังเกตจากเสื้อผ้าที่เธอสวมว่าเป็นคนของเทเรซ่า
ถึงจะรู้ว่าเรื่องนี้มีแต่จะพาให้ยุ่งยาก แต่พอเห็นคนต้องการความช่วยเหลือ เขาก็ทำเป็นไม่เห็นไม่ได้
“...ที่นี่ที่ไหน?”
ริมฝีปากของเซซิเลียขยับเบา ๆ ก่อนที่เธอจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ภาพแรกที่เห็นคือห้องแปลกหน้าห้องหนึ่ง
“บ้านผมเอง เมื่อคืนผมเห็นคุณบาดเจ็บล้มอยู่กลางแจ้ง ก็เลยพากลับมาที่นี่”
ซีกฟรีดเห็นเซซิเลียลุกขึ้นนั่งก็ผุดลุกขึ้นทันที ทำท่าทางเหมือนจนมุม ก่อนเริ่มแนะนำตัว:
ท่าทางคุ้นตา
“ผมชื่อซีกฟรีด เป็น...นักสืบเอกชน!”
“คุณไม่ได้กินอะไรเลย ถ้าหิวล่ะก็ มีซุปปลาที่ผมทำอยู่ชามหนึ่ง”
“ขอบคุณค่ะ คุณซีกฟรีด”
เซซิเลียเริ่มชิมทันทีโดยไม่คิดอะไร พอเข้าปากเท่านั้น น้ำตาก็ไหลพราก รู้สึกแค่ว่าซุปปลานี่เปรี้ยวสุด ๆ
ซีกฟรีดมองคนใจดีแบบนี้แล้วได้แต่จนใจ เธอไม่ระวังตัวเลยสักนิด ถ้าเขาวางยาลงไป ตอนนี้เธอก็คงโดนเข้าให้แล้ว
【บรอนย่า: สุดยอดไปเลย เก่งจริง ๆ ถึงกับดื่มของตระกูลคาสลานาเข้าไปได้】
【ไรเดน เมย์: น่านับถือจริง ๆ ที่ไม่สลบไปเสียก่อน】
【เคียน่า: ที่แท้ท่านเซซิเลียเก่งขนาดนี้เลยเหรอ】
เธอรู้ฝีมือทำอาหารของตัวเองดี ฝีมือพ่อก็ไม่ได้เก่งไปกว่ากันนัก ที่ดื่มเข้าไปได้แบบนั้นก็ถือว่าสุดยอดแล้ว