เหล่าตัวละครค่ายหมี่รับชม: บัญชีหนี้ของอาฮา

ตอนที่ 45 คาสลานา

8 นาที· 1.9K คำ

[เมืองนิวไซบีเรีย

หมอกดำจากผู้ครองกฎแห่งความตายเทียมปกคลุมทั่วทั้งเมือง แขนทั้งสองข้างของอำพันหายไปแล้ว ก่อนสติจะเลือนหายไปโดยสิ้นเชิง สิ่งที่เธอนึกถึงคือภารกิจที่ยังทำไม่สำเร็จ

“ขอโทษค่ะ คุณออตโต ฉัน...คงรับใช้คุณต่อไปไม่ได้แล้ว”

ทันใดนั้น ออตโตก็ปรากฏตัวราวกับเทพเจ้าจุติลงมา เขาใช้หอกดอกไม้ขาวแห่งหุบเหวทมิฬจำลองสลายหมอกดำ พร้อมประคองอาการของอำพันให้คงที่

ความรู้สึกปลอดภัยเมื่อมีออตโตเป็นเพื่อนร่วมทีม

“คุณบาดเจ็บหนัก รีบกลับสำนักงานใหญ่ไปรักษาตัวแล้วเปลี่ยนชิ้นส่วนเถอะ”

“ฉันอยากคุยกับคุณผู้หญิงคนนี้ตามลำพังสักหน่อย”

ออตโตมองผู้ครองกฎที่กำลังตัวสั่นตรงหน้า ก่อนเผยรอยยิ้ม “เปี่ยมเมตตา” อย่างแนบเนียน ราวกับเป็นห่วงจริง ๆ ไม่มีผิด

“เอานี่ไปสิ หลานสาวของฉันชอบตุ๊กตาแบบนี้มาก”

“ทุกครั้งที่เธอกลัว แค่กอดตุ๊กตาแบบนี้ไว้ ก็จะหายกลัวแล้ว”

ออตโตที่ถือตุ๊กตาอยู่ดูราวกับลุงใจร้ายที่กำลังล่อลวงเด็กหญิงตัวน้อย ขณะที่เด็กหญิงกำลังสนใจตุ๊กตา เขาก็ใช้ขนนกข้ามธุลีจำลองแทรกเข้าสู่จิตสำนึกของอีกฝ่าย]

【ชิงเชวี่ย: เอ่อ กระต่ายสีเหลืองตัวนี้น่ารักดีนะ?】

พูดตามตรง นี่ไม่ใช่แนวที่เธอชอบ ไม่ใช่ว่ามันขี้เหร่หรอกนะ แค่ไม่ใช่รสนิยมของเธอเท่านั้น

【หลิง: ถึงฮอมจะน่ารัก แต่ฉันก็ยังคิดว่าอิเอสที่บ้านฉันน่ารักกว่า】

【เซียงหลิง: กัวปาที่บ้านฉันก็ไม่แพ้กันนะ!】

【ฝูเสวียน: ก็ใช้ได้】

【เทเรซ่า: ตาถึงนี่นา ฮอมเนี่ยน่ารักจริง ๆ】

【บรอนย่า (ฮงไค): บรอนย่าก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ฮอมน่ารักที่สุด】

【เทเรซ่า: คุณปู่คะ ท่าทางปลอบเด็กนี่คล่องเชียวนะ】

【ออตโต: แน่นอนสิ เทเรซ่าตัวน้อยไม่รู้สึกคุ้น ๆ บ้างเหรอ?】

เทเรซ่าลองนึกดูแล้วกำหมัดแน่น คุ้นจริงด้วย ให้ความรู้สึกเหมือนเคยเห็นมาก่อนแบบบอกไม่ถูกเลย

[ในจิตสำนึกของผู้ครองกฎเทียม รูปลักษณ์ของคลังว่างเปล่าคือออตโตตอนเด็ก เพียงแต่ไม่มีใบหน้า ทุกคำพูดและการกระทำชวนให้รู้สึกว่าโดนออตโตซึมซับจนเข้าเนื้อ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป